het brede perspectief

De jongste algemene vergadering van de DFV op 25 februari heeft het gezichtsveld breed opengetrokken.
We zijn ons licht gaan opsteken bij de naaste buren. Ze hebben aan de besprekingen deelgenomen met elk twee vertegenwoordigers: van de Fraternité laïque dominicaine van Belgique Sud (Wallonië en Franstalig Brussel) en van de Dominicaanse lekengemeenschap Nederland.
Alleen al de naam van deze twee buren laat een verschil met Vlaanderen zien. Onze Nederlandse en Franstalige zusters en broeders zitten wel op dezelfde dominicaanse golflengte als wij, maar vullen 'familie' anders in. Ze hebben een structurele band met de orde. Door de geloften die ze hebben uitgesproken, behoren ze tot de 'leken-tak' van de dominicaanse familie (synoniem van dominicanenorde) en mogen zich dus dominicanen noemen. Wij mogen dat niet doen. Voor ons betekent 'dominicaanse familie': de mensen die zich op de een of andere manier tot de familie van de dominicanen willen rekenen, die van hen willen leren en met hen meewerken, zonder dat we met hen een structurele band hebben.
Onze buren hebben ons duidelijk gemaakt hoe ze zich binnen de orde positioneren en wat dit voor hen betekent. We kunnen ons aan hen spiegelen, maar dit betekent nog niet dat we hun model ook tot het onze zouden maken. Een structurele band met de orde kan ook op andere manieren gelegd worden.

We voelen ons wel allemaal met de orde verbonden door een gemeenschappelijke dominicaanse spiritualiteit. Dat hebben we nog eens op de voorgrond gebracht door een bezinning, gepresenteerd door de groep Genk, over de negen manieren van bidden van Sint-Dominicus.
Een selectie uit de tekst vindt u hier.