Orgelspel: Go tell it on the mountains

Welkom!
Deze viering heeft als thema: het Woord verkondigen. Thema gekozen omdat in de Belgische kerk het 'Jaar van de verkondiging’ begonnen is. Je zou kunnen denken: woorden en nog eens woorden. Overal zie je woorden in onze samenleving: op reclameborden, op het televisiescherm, in kranten en tijdschriften. Gefluisterde, geroepen en gezongen woorden. Woorden die zeggen: 'Proef me, ruik me, drink me', en bovenal: 'koop me'. Bij zo 'n overdaad denk je al vlug: het zijn maar woorden.

De preek van vandaag draagt een titel: Verkondiging: go tell it! Dat broeder Van Tulder voor de viering 'Go tell it on the mountains' speelde was geen loutere improvisatie van hem, maar 'n beetje afgesproken spel. Bij 'n woordje over verkondiging komt het goed te pas.
Vertel dat Christus is geboren! Vertel het voort, spreek over hem... En dan kan je van zijn Vader ook niet zwijgen. Het jaar van de verkondiging komt op ons af in het beeld van de zaaier van Vincent Van Gogh. De bisschoppen van België kozen dit schilderij ter ondersteuning van één van de vele teksten in het evangelie rond verkondigen: "Een zaaier ging het land op om te zaaien." (Marcus 4,3 e.v.). Mooi beeld om uit te drukken dat het Woord van God zich best mag vermenigvuldigen als graan.
Ik zocht eens naar een eigen beeld van verkondigen en kwam bij een meetkundige reeks: twee, vier, acht, zestien, tweeëndertig, enz. Het resultaat van deze is - na eenzelfde aantal bewerkingen - groter dan die van een rekenkundige reeks: twee, vier, zes, acht, tien, enz. En verbind er de zojuist gelezen evangelietekst mee: "Hierna wees de Heer tweeënzeventig anderen aan, die Hij twee aan twee voor zich uit stuurde." Vermenigvuldigend tellen is efficiënter dan optellen. Dat heeft Sint-Dominicus, elf eeuwen nadat het Lucasevangelie werd neergeschreven, toen de orde van Sint-Dominicus vlug aangroeide en zich vestigde in Toulouse wellicht ook gedacht. Dominicus riep toen zijn broeders samen, deelde ieder officieel mee waar hij heen moest trekken en zond hen twee aan twee op pad om opdrachten van allerlei aard uit te voeren. Bisschoppen, edellieden en de broeders zelf waren onthutst. Maar Dominicus verzekerde hen allen dat hij wist wat hij deed: "Opgeslagen graan verrot, maar als het is uitgezaaid, kan het vrucht dragen ." Als je Goed Nieuws wil kond maken, komt het er toch op aan het zo ruim mogelijk te verkondigen.

Laten we hier even spelen met enkele begrippen en hun herkomst: 'kond' duidt op bekend, ver staat voor verre, in den vreemde, verder enz. Ver-kondigen. 'Tellen' betekent niet alleen rekenen, maar tellen is ook zeggen, spreken, berichten. Plaatsen we 'ver' voor tellen - ik geloof dat ik voor dit laatste geen wetenschappelijk juiste uitleg geef, maar eerder fantaseer - dan bekomen we als resultaat vertellen! Hiermee is het verband gelegd tussen verkondigen en de alom bekende negrospiritual Go tell it on the mountains. Vertel het zelfs aan de bergen dat Jezus Christus is geboren.

Maar wat is er te vertellen?
God, Jahweh.
Hem kennen we uit oude vertellingen. Het eerste testament bevat die verhalen van gelovige figuren en gemeenschappen, die Jahweh ter sprake brengen in hun tijd en cultuur, met hun kennis van mens en wereld. Jahweh, de Vader met wie Jezus een unieke relatie heeft, krijgt een nieuwe dimensie langs Jezus om. Hij is centrum van Jezus' goede boodschap. Hij moet verkondigd.
We moeten ook vertellen over Jezus' woorden en daden, die de oude vertellingen vervolledigen. In Hem is het Woord vlees geworden; Maar Jezus is ook Woord geworden. Jezus brengt het Rijk van God nabij met zijn woorden, verhalen en met de tekens die Hij doet in zijn streek aan het begin van onze jaartelling.
Die Jezus zendt tijdens zijn leven en als Verrezene, leerlingen om het goede woord te verkondigen.

Wat is er dan te vertellen?
In de verkondiging gaat het om de onbegrijpelijke liefde van God voor deze wereld, zoals die uitgesproken en voltooid is in Jezus' leven, dood en verrijzenis. Als Jezus, gekwetst en gekruisigd, zijn aarzelende, bange en falende leerlingen veranderde in predikers, dan weten we dat er alleen maar gekwetste predikers bestaan. Als dusdanig blijft Hij ons roepen om in onze geseculariseerde maatschappij, met onze eigentijdse woordenschat en kennis, in zijn naam en onder zijn zegen God ter sprake te brengen. Liefde, vrede, gerechtigheid, verzoening en vergeving.

Misschien is het dan nu het moment om u aan te kondigen dat de vredesweek vandaag start en dat haar slogan dit jaar als volgt luidt: 7 dagen op weg van taal van oorlog naar taal van vrede. Op de affiche lees je het nog anders: Dialoog voorkomt oorlog.
Liefde, vrede, gerechtigheid, verzoening en vergeving.
Och, het is in zekere zin altijd hetzelfde, maar het moet en kan in zoveel vormen worden gezegd en gedaan.
Och, verdraagt onze geglobaliseerde, kapitalistische, gefragmentariseerde en geïndividualiseerde wereld het verkondigen van evangelische waarden wel? Of wordt spreken over God en bidden tot Hem teruggevoerd naar de private sector? Vertel toch maar verder over Mij, 'Vertel over Mij, getekend God', lezen we momenteel op muurkranten en affiches van het parochieblad. Zoek, midden overconsumptie en kapitalisme, corruptie en overhaasting, toch maar verder naar Mij, samen met joden, moslims, of humanisten. Niemand onder ons weet of we op weg zijn naar oorlog of vrede. Laat ons toch maar samen, geduldig en vol vertrouwen, blijven zoeken naar de ultieme bestemming van de mensheid, aangekondigd als het Rijk van God. Laat ons samen geloven en hopen dat het goede het haalt van het kwaad. Laat ons spreken en ons doen maar naar God verwijzen, zó worden we zelf woord van God. Neen, dat laatste is geen pretentie en we moeten er niet bang voor zijn om het goede nieuws te blijven aankondigen. ...Het gaat er niet om onszelf te verkondigen, wel het woord van de schrift. Maar toch niet als klakkeloos herhalen.

Wel mogen we ontvankelijk en in alle nederigheid dicht bij Jezus' woorden blijven, erover nadenken, erop kauwen, ervan eten als voedsel, dan zullen we steeds verder doordringen in Gods eeuwigdurende liefde.

Het tweede deel van het evangelie spreekt over de voorwaarden en mogelijkheden om het goede nieuws te verkondigen. Hierover uitwijden vraagt om een tweede preek, maar laten we er nu wijs over zwijgen en er liever nog gewoon even over zingen

Chris Van Croonenborch

een man een man,
een woord een woord:
zo werd het hier nog niet gehoord

zijn ja was ja, zijn neen was neen,
zo werd er hier gezien niet eens
hij ging niet groot op eigen recht
maar wees de hoogmoed
streng terecht

hij gaf het land
wat het behoort
schonk slechts aan God
zijn erewoord
al wat hij zei volbracht hij ook: die eerlijkheid

zijn woord is nog het horen waard:
en vrede wordt er in bewaard.

Voorbeden
Bidden wij tot God om woorden van leven

Weten dat je onvoorwaardelijk geliefd bent door God, los van alle voorwaarden, kan je niet leren uit boeken, lessen of televisieprogramma's. Dat spirituele inzicht komt van mensen die Gods liefde tastbaar voor je maken door wat ze zeggen en doen. Op je gebedskaart staat een vraag:
(1) Het gekleurde vraagteken vraagt je wat of hoe jij iets kan zeggen of doen om Goed nieuws te brengen.
(2) De tekening, waar mensen twee aan twee op weg gaan, vraagt je waar en aan wie je Gods liefde kan tastbaar maken.
Er wordt één suggestie gedaan...bij je buurman werd iets anders ingevuld... laat gerust even in je kaarten kijken! Thuis kan je dan verder zoeken naar een persoonlijk antwoord... De kaart mag dus meegenomen worden.

Onze Vader
We hebben in de opdracht van deze wereld een paradijs te maken allen maar één Vader. Als broers en zussen van Jezus mogen we tot de Vader bidden, zoals Jezus het leerde.