VIERINGen in het DOMINICUSHUIS

Welkom!
Tijdens deze eerste novemberdagen kunnen er heel wat vragen rijzen.
Is er nog iets heilig? Wat is heilig dan wel? Wie is heilig? Wie zijn al die heiligen? Allerheiligen?
Heilig heeft te maken met heil, heel worden, geheeld worden, genezen, voltooiing. Wanneer je het woord heiligen hoort denk je direct aan die grote heiligen op de kalender. Tegenover die kleine groep grote heiligen uit de lange kerkgeschiedenis, heeft ieder van ons een tweede groepje:
heel lieve familieleden of vrienden.
Relaties kunnen heilig zijn. Ook relaties met onze geliefde overledenen? Ja, ook relaties met onze geliefde overledenen!
Feest van Allerzielen!

In deze dominicushuisgemeenschap willen we ieders verbondenheid met de geliefde overledenen van wie we het laatste jaar afscheid namen samen leggen:
Raymond Vrijsen,
Bruno Malesys,
Jef Hendrickx,
Piet De Keulenaer,
Antonio Perez-Rodriguez,
lfons Van Kuyck,
Jozefien Torfs,
Albert Banckaert,
Denise Meeus,
Brigitte Melis
en iedere onbekende, vergeten man en vrouw in eigen straat of buurt.
Deze bijeenkomst rond hen wordt een heilig moment in de mate dat wij hier geheeld worden in onze relaties tot mekaar en tot God.

Samen rond zoveel namen, samengeroepen rond Christus willen we deze viering beginnen met zijn teken van het kruis.

Gebed om ontferming
Elke dood doet ons nadenken over het leven, over de manier waarop we samen met de anderen hebben bestaan. Wie zijn we in het leven van de anderen? Mogen we de Heer aanspreken en om ontferming vragen?

Heer, Gij zijt mensen nabij in vreugde en verdriet.

Christus, Gij werd heilig door het woord van God te doen.

Heer, elkaar liefhebben is makkelijker gezegd dan gedaan.
Heer, ontferm U over ons

We zijn dankbaar dat de Heer ons telkens opnieuw vergeeft en ons altijd opnieuw kansen geeft.
Het is een barmhartige God die ons nu uitnodigt ter ere van Hem te zingen?

Openingsgebed

God, met mensen uit de hele wereld, worden vandaag mensen herdacht
die ons door de dood zijn voorgegaan
naar volheid van leven in uw nieuwe hemel en aarde.
Zo hopen wij.
Dankbaar mogen wij hen gedenken.
Vol van vertrouwen mogen wij hen aan uw menslievendheid aanbevelen.
Heel speciaal vandaag, maar ook morgen en alle dagen van ons leven. Amen.

Schriftlezing

Nadenken over doodgaan en sterven. Het is een uitnodiging die heel vreemd overkomt in onze samenleving. Als de dood onontwijkbaar toch op je weg komt, dan moet je er maar in berusten, dan moet je ze maar vlug verdringen. Dat is het klimaat van onze tijd dat wij in- en ook wel uitademen. We weten geen weg met de dood.
Als Christen de dood onder ogen zien, dat gebeurt niet langs een filosofische weg.
Paulus toont ons een andere weg: de weg van een alledaags innerlijk leven:
"Allen die zich laten leiden door de Geest van God zijn kinderen van God", die zich laat verstaan in termen van Mysterie, liefde, strijd voor rechtvaardigheid.
Achter die oude woorden schuilt een diep doorleefde vriendschap met God.Alleen als je in je leven zijn liefde hebt ervaren, kan sterven de zin krijgen van thuiskomen.
Natuurlijk is dan iedereen een min of meer heilig en voor God zijn we allemaal gelijk. Nu volgen enkele namen uit de recente geschiedenis die hun heilige intuïties hebben gevolg:

- Rwandezen die op gevaar van hun eigen leven  bedreigde landgenoten beschermden tijdens de genocide. De menselijke waardigheid van hun landgenoten was zo belangrijk dat ze hun eigen leven riskeerden om dat van anderen te redden.
- Nelson Mandela , die 27 jaar opgesloten zat in de gevangenis groeide uit tot het symbool van verzet tegen apartheid ‚n van de inzet voor rechtvaardig, multicultureel Zuid-Afrika. Hij slaagt erin zijn verscheurd land bijeen te houden.
- Dorothee Sölle, Duitse theologe, dit jaar overleden, slaagde erin mystiek en inkeer, te blijven koppelen aan verzet en inzet.
- Bisschop Helder Camara, een onvermoeibare voorvechter van een kerk die in woord en daad kiest voor de armsten. Dat zijn opvolger de klok terugdraaide kwetste heel veel gelovigen, maar Helder Camara zelf verliet er zijn geloof in het volk niet door.

Als kind kun je een thuis hebben. Als kind van God is sterven een thuiskomen.
Paulus, in een brief aan de Romeinen, zei het zo:

Allen die zich laten leiden door de Geest van God, zijn kinderen van God. Want de Geest die God u gaf, maakt geen slaven van u zodat u weer in angst moet zitten; nee, de Geest heeft u kinderen van God gemaakt en door die Geest roepen wij tot God: Abba, Vader!? Zijn we kinderen, dan zijn we ook erfgenamen; erfgenamen van God namelijk, samen met Christus. Want als we delen in het lijden van Christus, zullen we ook delen in zijn glorie. En wat we hier te lijden hebben, weegt niet op tegen de glorie die God ons openbaar zal maken. Daarvan ben ik overtuigd?. Er is hoop. De schepping zal bevrijd worden uit de slavernij van de vergankelijkheid en delen in de glorierijke vrijheid van de kinderen van God? Ook wij verlangen naar het moment waarop God ons voorgoed tot zijn kinderen maakt en ons hele bestaan bevrijdt.
Want we zijn gered en onze redding staat nog in het teken van de hoop. Maar hoop die al vervuld is, is geen hoop. Wie hoopt er op iets dat hij al ziet? Wij hopen op iets dat we nog niet zien, en we wachten daarop met volharding.

Voorbeden
Leven en dood, het verhaal van mensen onderweg.
Aanroepen we Hem
die aan het begin staat van dit verhaal,
en daarin met ons meegaat.

Voor alle gestorvenen met wie wij het leven van dichtbij mochten delen:
dat zij in ons hart onvergeten voortleven,
en dat zij bij God
voltooid in vrede mogen zijn.
Wij denken in het bijzonder aan de overledenen van de familie Heyvaert-Smeyers.

Voor ons, hier bijeen,
dat alle goeds
dat ons ooit door dierbaren werd voorgeleefd,
vruchtbaar in ons mag doorwerken,
en dankbaar door ons gedeeld mag worden. 

Voor allen die proberen  het leven van hun naasten
zalig en gelukkig te maken.
Laten we bidden...

Offerandegebed

Trouwe God, wees aanwezig onder ons als wij uw zoon gedenken in tekens van brood en wijn.
Wees hier aanwezig, God, als wij uw zoon gedenken die zich gebroken heeft om ons de weg ten leven te wijzen, vandaag en morgen en alle dagen van ons leven. Amen.

Tafelgebed

Levensgroot geheim:
omdat ons geen ander woord rest
dan het eeuwig waarom,
komen wij tot U, eeuwige God.
Hebt Gij ons hier samengeroepen, overgelaten aan onszelf         
opdat wij zouden roepen tot U?

Hebt Gij ons het zwijgen opgelegd,
met stomheid geslagen
opdat wij uw stem zouden horen?

Hebt Gij ons met de dood bedekt,
met doofheid getroffen
om uit het niets te worden geboren?

Het graan gaat dood
en wordt tot brood
en dit geheim is levensgroot

Spreek dan uw woord
zoals in den beginne,
toen Gij uit de chaos het leven te voorschijn riept
toen Gij de wereld schiept
tot woonplaats voor de mens
om er te leven en te werken voor uw aangezicht,
om het brood van elke dag
te delen met wie hij liefheeft
en uit te groeien
naar het beeld van Hem
die uw mens bij uitstek was:
Jezus van Nazaret,

die tot voltooiing van al wat hij was
op de avond van zijn lijden en dood
brood nam, het brak onder dankzegging
en aan zijn vrienden gaf met de woorden
neemt en eet hiervan
want dit is mijn lichaam;
die ook de beker nam, uw Naam zegende,
en hem liet rondgaan onder zijn vrienden, zeggende
dit is de beker van het nieuwe verbond in mijn bloed
dat voor u en zo velen wordt vergoten
tot vergeving van zonden;
telkens als gij hiervan eet en drinkt, moet gij het doen tot mijn gedachtenis

Het graan gaat dood
en wordt tot brood
en dit geheim is levensgroot

O God,
staande voor het geheim
van zijn leven en dood
belijden wij dat Hij uw antwoord is,
dat Hij ons brood is,
dat Hij dit uur goed maakt,
want Gij hebt zijn leven aanvaard
en tot voleinding gebracht bij U:

Hij is onze hoop.
Het graan gaat dood
en wordt tot brood
en dit geheim
is levensgroot

Richt ons dan op door uw levenskracht,
de heilige Geest,
en vervul ons met de moed
om verder te gaan
en brood te worden voor elkaar:
dat wij verbonden blijven
met hem/haar die in U heeft geloofd
en kracht heeft geput uit uw woord;
dat wij uit dit verdriet opnieuw geboren worden
tot mensen die dankbaar zijn
om elke dag die ons gegeven wordt;
dat wij aan elkaar het kwaad vergeven,
het lijden met elkaar aanvaarden
om voor elkaar te bestaan in liefde:
dat wij onze hoop durven vestigen op U,
die uit de dood nieuw leven schept,
zoals Gij gedaan hebt aan Jezus uw Zoon,
zoals Gij zult doen aan ieder van ons
nu wij voor U staan
in eerbied voor het geheim van alle leven.

Het graan gaat dood
en wordt tot brood
en dit geheim is levensgroot.

Aanvaard ons geloof
nu wij tot U bidden
met de woorden
die Jezus uw Zoon
ons in de mond legt

Onze Vader...

Bezinning

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet terugkeren.
Je blijft iemand op wie wordt gewacht. (...)
Weggaan kan je beschrijven als
een soort blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg. (R. Kopland)

Slotgebed als zending

Dankbaar mochten wij lieve levens herdenken.
Vertrouwvol mochten wij hen aanbevelen
bij Hem die trouw is tot in eeuwigheid.
Dat alle goeds
dat ons ooit door dierbaren werd voorgeleefd,
in ons mag doorwerken,
en dat voltooid mag worden
wat ooit in mensen begonnen is.

Dat mogen we elkaar van harte toewensen,
in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen

Ga met ons...