In een wereld die uitziet naar vrede en gerechtigheid
bidden wij om Gods geest van liefde en ontferming.

Wie is toch die Jezus en wat betekent het hem te volgen, Kerk, christen te zijn? Verleden week werd al een tipje van de sluier opgelicht. Bij de doop in de Jordaan klonk een stem uit de hemel die zei: "Dit is mijn zoon, mijn veelgeliefde."
Dat Jezus de Zoon van God is, wordt in het evangelie van vandaag door Johannes de doper, herhaald en bevestigd. Jezus is de zoon van God, die de zonde van de wereld wegneemt. Op hem rust Gods Geest, die uit de hemel neerdaalt in de gedaante van een duif.
Dit zijn grote woorden: Jezus als de Christus, Zoon van God, verlosser van de wereld, of zoals de profeet Jesaja het in de eerste lezing stelt: het Licht dat reikt tot de uiteinden der aarde.

Maar deze superlatieven geven niet het volledige beeld. Jesaja heeft het ook over de dienaar. En in de evangelielezing wordt Jezus niet alleen aangeduid als Zoon van God, maar ook als Lam Gods. Jezus is het lam dat geofferd zal worden. Hij is de dienaar die geweldloosheid voorstaat, die naar mensen toegaat, naar hen luistert en hen bevrijdt. Op deze wijze, door kwetsbaar te zijn, is Jezus de Zoon van God.
En zo neemt hij ook de zonde van de wereld weg. In liturgische context wordt vaak gesproken over de zonden van de wereld, maar hier in het evangelie staat het enkelvoud: de zonde. Het gaat dus niet om morele fouten die om boetedoening vragen maar om iets veel fundamenteler. De zonde van de wereld wijst op een proces waarin God, het respect voor zijn schepping en het respect voor de mens worden vergeten. Waar de naam van God, maar ook de schepping en de mens misbruikt en misprezen worden omwille van machts- en bezitsdrang, daar is de zonde van de wereld. Maar Jezus neemt de zonde weg. Hij zal ons tijdens de loop van zijn leven laten zien hoe God weer zichtbaar kan worden gemaakt.

Het evangelie benadrukt ook nog op een andere wijze wat het betekent om, in navolging van Jezus, christen en Kerk te worden. Het verhaalt hoe Gods geest, in de vorm van een duif, neerdaalt en op Jezus blijft rusten. Dit doet ons onwillekeurig denken aan het scheppingsverhaal. Daar staat dat de aarde, onze samenleving, woest en leeg was, een chaos. Wanneer Gods geest over die chaos heen zweeft, komt er orde, licht en vrede. En de duif doet ons ook denken aan het verhaal van de zondvloed waarin de duif een tak brengt aan Noach als teken dat de zondvloed, de chaos voorbij is; dat er mogelijkheden zijn om opnieuw te beginnen, dat er een nieuw verbond tussen God en Zijn schepping mogelijk is.

Zo hebben we vandaag in de lezingen vernomen hoe we Jezus kunnen navolgen, hoe we christen en Kerk kunnen worden. Waar mensen openstaan voor elkaar, naar elkaar luisteren, oog hebben voor elkaar en voor elkaar opkomen, daar is de geest van Jezus, de geest van het lam, aanwezig. Waar mensen geweldloos opkomen tegen de chaos, de duisternis, de ruzie en het geweld, daar daalt Gods geest neer. Laten we oog proberen te hebben voor elkaar, in deze wereld, in deze wijk, hoe moeilijk dat soms ook is. Wanneer we dat proberen zullen, we steeds meer christen worden en zal onze gemeenschap een Kerk worden waarop Gods Geest rust.

Eric Joris

Tot God willen we nu bidden
om vernieuwing van onze aarde
om geestkracht voor alles en allen

Laat uw Geest rusten, God
op allen die verlangen naar vrede
dat ze geduldig en mild zijn
en altijd bereid zijn
om de eerste stap te zetten.

Deze zondag valt in de Internationale Bidweek voor de eenheid. Daarom bidden wij:
Laat Uw Geest rusten op hen die zoeken naar verzoening,
dat zij de kracht vinden en creativiteit vinden
om scheidingsmuren neer te halen.

Laat uw Geest rusten
op onze geloofsgemeenschap,
opdat we Jezus’ oproep en voorbeeld
om oog te hebben voor anderen steeds voorop stellen in ons leven

God van ontferming,
Gij zijt tegenwoordig in mensen
die met elkaar delen.
Geef dat wij met dit brood en deze wijn
oprecht uitdrukking geven
aan onze saamhorigheid
hier en nu en alle dagen. Amen