| |
|
'Nieuw' is het
sleutelwoord
(29 mei - Hemelvaartdag)
Welkom
in deze viering
De viering van
deze Hemelvaartdag werd opgebouwd vanuit een slot van het Marcusevangelie.
Het oorspronkelijke slot eindigde met de reactie van bange vrouwen op
paasmorgen, bij het lege graf. Ze vluchten weg en vertellen niemand iets
van wat de jongeman in het wit hen had gezegd.
Het nieuwe, later
toegevoegde, slot spreekt nog in een oud beeld: 'De Heer is opgenomen in
de hemel'. Maar de boodschap is nieuw: 'Trek de hele wereld door
en maak aan alle schepselen het goede nieuws bekend.' De leerlingen van
Jezus hebben na zijn dood, in gesprekken en samenkomsten een nieuw zicht
op hun leven gekregen en trokken erop uit om Gods heilsboodschap wijd en
zijd te verkondigen. Zó dat die boodschap werd doorverteld tot hier. Tot
nu. Doorheen 20 eeuwen.
Gebed om
ontferming
God, met de opdracht die Gij ons toevertrouwt voor ogen
kunnen we niet anders dan om uw ontferming vragen.
Gij, die steeds
een nieuw begin maakt met mensen,
wees hier aanwezig. Ontferm U over
ons.
Gij, die trouw
blijft over de dood heen,
wees hier aanwezig. Ontferm U over
ons.
Gij die tot leven
wekt, en adem aan ons schenkt,
wees hier
aanwezig. Ontferm U over
ons.
God, wij
blijven hopen en bidden dat iets van U herkenbaar wordt in ons spreken
en
zwijgen,
in ons doen en laten,
vandaag en elke dag opnieuw en tot in eeuwigheid.
Openingsgebed
God,
wij danken U voor
Jezus,
die door dood en
duisternis,
volheid van leven
bij U vond.
Wees met ons, God,
in lichte en
donkere tijden,
wees met ons
in het verhaal van
ons leven,
vandaag, hier en nu,
en tot in
eeuwigheid. Amen.
Homilie
Goede
vrienden,
mag ik u
uitnodigen om vandaag op deze Hemelvaartdag vooral stil te staan bij de evangelielezing….
Tijdens de
voorbije preekcursus voor lekenpredikanten werd de deelnemers aangeraden
om het Marcusevangelie eens in zijn geheel te lezen. Na lectuur van het
kortste van de vier evangelies viel me een kerngedachte te binnen:
‘nieuw’ is het sleutelwoord!
Juist omdat het
Marcusevangelie zo bondig en krachtig vertelt valt elke nieuwe
fase in het levensverhaal van Jezus des te duidelijker op.
Oorspronkelijk eindigde zijn evangelie met de paasboodschap aan de
vrouwen, bij het lege graf: "Maar ga en zeg tegen de leerlingen en
tegen Petrus: Hij gaat jullie voor naar Galilea. Maar de vrouwen
vluchtten weg, trilden van angst en vertelden aan niemand iets." In de
tweede eeuw worden er 11 verzen – zojuist gelezen - als nieuw slot
toegevoegd. En het is verwonderlijk hoe dit slot met z’n oud beeld van
’ten hemel varen’ nog vlug een nieuw perspectief opent.
We kunnen ons de
hemel niet meer voorstellen zoals in de eerste eeuw. Toen zag men die
hemel als bovenste laag van een wereld in drie lagen: de onderwereld, de
middelste (de onze) en de bovenste ruimte waar God verblijft met de
engelen en de heiligen. We weten nu dat de hemelvaart van Jezus
onmogelijk kan gebeurd zijn zoals de evangelisten het beschrijven:
opstijgend vanaf de aarde, recht naar omhoog, tot in de verblijfplaats
van God. Het verhaal boeit ons omwille van de blikrichting bij de
leerlingen: de leerlingen kijken naar boven wanneer Jezus achter de wolk
verdwijnt. Ze willen em vasthouden. Tegenrichting krijgen ze een
opdracht waarvoor hun ogen op de aarde moeten gericht blijven. Daar zal
verrijzenis plaatsvinden. Daar krijgt geloven een nieuwe dimensie.
1) Daar
krijgen de leerlingen de opdracht het goede nieuws door te vertellen.
2) Daar
zal de Heer met hen meewerken (zal hij de Geest sturen; Hemelvaart valt
tussen Pasen en Pinksteren) in begeleidende tekenen.
3) Daar
beseffen de leerlingen dat Jezus ten hemel is gevaren, hoewel
hij direct na zijn
dood en verrijzenis al niet meer van deze aarde was.
Het belangrijkste
staat in de laatste zin. De vrouwen, evenals de leerlingen, waren niet
meer bang. Integendeel, ze zijn erop uit getrokken, om te verkondigen wat
ze met Jezus allemaal hadden meegemaakt.
De wetenschap
leert ons dat de verhalen van Jezus' hemelvaart niet te verstaan zijn
als een verslag van waargenomen feiten. Ze zijn de weergave, in de vorm
van een verhaal, van een nieuwe gelovige overtuiging, van iets
wat de eerste christenen met zekerheid wisten en dat ze hebben
doorverteld.
Ten eerste wisten
ze met zekerheid dat Jezus verdwenen is uit de wereld van mensen. Maar
met zekerheid wisten ze ook, ten
tweede dat Jezus leeft, elders, anders, sterk, doch niet te
benoemen.
Daaruit volgt hun derde zekerheid: het is in de wereld van mensen te
doen.
Want, zegt het
jongste slot van het Marcusevangelie, wat kan je anders doen wanneer je
het levensverhaal van Jezus meemaakt, dan erover vertellen. Als je echt
geboeid bent geraakt door de woorden en daden van die Man van Nazareth,
als je hebt ondervonden dat er een kracht van hem uit blijft gaan, ook
na zijn dood , dan moet je er wel over spreken.
Geschiedschrijvers uit
de tijd van Jezus hebben hem kunnen verzwijgen, maar gelovige volgelingen
hebben de verhalen over Hem tientallen jaren levend gehouden, tot
ze op schrift werden gesteld. Als een groot wonder gingen ze tot de
meest gelezen teksten van de wereldliteratuur behoren.
Die teksten kunnen
op zeer verschillende manieren gelezen worden. Je kunt ze lezen als
informatie over wat aan het begin van onze jaartelling is geschied, hoe
mensen toen hebben gedacht en gedaan. Wat wij willen doen is er
allereerst voor zorgen dat het wonder zich blijft herhalen, door de
teksten altijd vóórt te lezen en voor te lezen, door ze vóórt te leven
en midden onder ons zichtbaar te maken, voor te leven, dus.
Omdat ze licht
werpen op wat nu, in onze relaties, in onze familie en zoveel ruimer
moet gebeuren aan:
verdrijven van de demonen als geldzucht,
drankzucht, eerzucht, prestatiezucht,
hebzucht...
opheffen van taalbarrières en andere grenzen tussen individuen en volkeren
zorg, aandacht en tijd voor wie zwak is
Lange tijd hebben
we op Hemelvaart Rerum novarum gevierd. De encycliek van paus Leo XIII
in 1891, die het heeft over nieuwe zaken. Over de zaak van de
arbeiders in de tijd van Priester Daens. Het was de tegenhanger van de
eerste mei, dag van de socialistische beweging, eveneens in het leven
geroepen omwille van de zaak van de arbeiders. Voor beide partijen
liggen de triomfantelijke optochten met fanfares en plechtige optochten
grotendeels achter de rug. Heimwee naar het verleden is voor gelovigen
eigenlijk misplaatst. De Rerum-novarumvieringen hebben al te vaak het
echt feest van Christus’ hemelvaart in de schaduw gedrukt. Nu kan deze
hoogdag in zijn zuivere gestalte in het licht treden.
En al zijn beelden
als hemel en hemelvaart uit het verleden, toch blijven we de woorden
'hemel' en 'hemelvaart' gebruiken omdat we ze niet kunnen missen. We
hebben geen ander woord als 'hemel' om uit te drukken dat er een
werkelijkheid is, die ons te boven en te buiten gaat.
Waarschijnlijk
zijn er ook geen betere woorden om te blijven herhalen dat de horizon
van een mensenleven niet beperkt is tot de tijd tussen geboorte en dood.
Hemelvaart zegt
zoveel als: ons leven heeft eeuwigheidswaarde. Al wat wij goed gedaan
hebben gaat nooit meer verloren.
Het voornaamste is
dat wij die Hemelvaart vieren de opdracht die Jezus aan zijn leerlingen
gaf voor onze rekening nemen: "Trek erop uit om de goede boodschap te
verkondigen." En dat die laatste zin van het Marcusevangelie van de verleden
tijd in de tegenwoordige en toekomstige tijd wordt omgezet. We moeten
ervoor zorgen dat die begeleidende tekenen niet uit onze wereld
verdwijnen. Dan is er reden om elkaar vandaag een zalige hoogdag te
wensen!
Maar nog even dit:
het verhaal van Hemelvaart wordt nu ook doorverteld op internet; eerlijkheidshalve
en volgens afspraak wil ik vermelden dat ik heel wat stof plukte op de
website van Preek van de week.
C. Van
Croonenborch
Voorbeden
Jezus werd ten
hemel opgenomen zegt ons het evangelieverhaal,
maar zijn invloed blijft
doorwerken in zijn volgelingen.
Bidden we dat ieder van ons en vele
anderen bemoedigd worden
om verder te zetten wat hij onder ons begonnen
is.
Bidden wij om de gave
van het
spreken
als wij ons moeilijk kunnen uitdrukken.
Bidden wij om de
gave van het spreken
als wij anderen willen vergeven.
Bidden wij om de gave
van het
spreken
met alle christenen, met anders-gelovigen, met oprechte
niet-gelovigen.
Bidden wij dat respect het
laatste woord krijgt.
Heer, verhoor ons
Zegen
ons, God, met de naklank van Jezus' woorden,
met de vruchtbare
herinnering aan Hem
die ons voorging
met U en tot bij U,
vandaag en alle
dagen van ons leven. Amen.
Gebed over de
gaven
Getrouwe God, geef ons te eten
van het brood
dat Jezus ons
geeft
en doe ons
ondervinden dat Hij leeft
en ons zijn Geest
zendt,
dit uur en alle
dagen van ons leven. Amen.
Slotgebed
Dankbaar gelukkig
zijn wij,
het woord gehoord,
het brood gedeeld,
gesterkt in liefde
voor elkaar.
Gelukkig en
dankbaar zijn wij
die van hier
weggaan
en getuigen van uw
Naam.
Wees ons nabij,
God,
waar wij ook staan op onze levensweg,
vandaag, morgen en
alle dagen van ons leven. Amen.
Zending en zegen
God, Jezus geeft zijn
volgelingen een nieuwe opdracht:
op weg gaan en
uitzien naar zijn begeleidende tekenen.
Dat ook wij nieuw
van hier weggaan
en van U genade
krijgen
om uw tekenen te
zien;
om U zichtbaar te
maken in onze tekenen
van liefde en trouw;
om uw blijde
boodschap uit te dragen.
Willen we dit
elkaar toewensen
in de naam van de
Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen.
Ga met ons jouw
weg
top
terug
|
|
|