Dominicanen Leuven Zondagspreken
  25 mei  - Achtste zondag Rechtstreeks afdrukken
 

Lezingen:

Jesaja 49,14-15
Matteüs 6,24-34

U kunt reageren
op deze preek:

Commentaar

 

Bezorgdheid en Godsvertrouwen


Een nieuwe vorm van communicatie is de e-mail.
Door een e-mail te sturen met mooie foto’s vergezeld met wijze raadgevingen drukken mensen uit dat ze aan je denken en dat ze het beste met je voor hebben.
Zo ontving ik onlangs een e-mail met wijze raad hoe met geld om te gaan. De e-mail met mooie plaatjes en muziek op de achtergrond vertelde me

dat je met geld een huis kan kopen maar geen thuis,
dat men met geld medicijnen kan kopen maar geen gezondheid,
men bloed kan kopen maar geen leven,
dat men een bed kan kopen maar geen slaap,
dat men met geld erotiek kan kopen maar geen liefde,
dat men een uurwerk kan kopen maar geen tijd,
dat men een boek kan kopen maar geen wijsheid.

Iedereen weet dat je zonder geld niet ver springt, maar we weten ook dat geld alleen ons niet gelukkig maakt. De opsomming hierboven toont ons duidelijk dat geld slechts een middel is en liefst ook een middel moet blijven.
En gelukkig maar, las ik elders, dat geluk met geen geld van de wereld te koop is. Wees er van overtuigd: als alles om geld draait, dan ben je pas arm.

Jezus zegt: het leven is meer dan voedsel en kleding. God dienen en de mammon, dat gaat niet samen. De vertalers van het evangelie hebben er verkeerd aan gedaan het Aramese woord ‘mammon’ niet te vertalen in het Nederlands, want hierdoor komt de uitspraak van Jezus verzwakt over. Mammon betekent ronduit geld. Er staat dus: de ware God aanbidden en het geld verafgoden, dat gaat niet samen.

We willen zeker niet uit het oog verliezen dat men met geld zeer goede zaken kan verwezenlijken en dat er met kijken naar de vogels in de lucht en de bloemen op het veld geen brood op de plank komt. Toch waarschuwt Jezus dat geld een gevaarlijke hebzuchtige duivel bevat die mensen blind maakt voor waar het in het leven echt om gaat.

Jezus wil van ons geen onverantwoordelijke mensen maken. Wij moeten bezorgd zijn voor onszelf en voor de naaste. Wij moeten erover waken dat de armen niet armer worden. Een president of een bedrijfsleider die zijn loon optrekt terwijl hij aan het volk of aan de bedienden vraagt om in te leveren, is ronduit onevangelisch.

Wij mogen en moeten bezorgd zijn dat op het einde van de maand het geld er zal zijn voor de huishuur of voor afbetaling van het huis. Eveneens voor brandstof, elektriciteit, water, huishoudgeld, ja zelfs kleding en schoeisel, enz…

Deze zorg voor het dagelijkse bestaan moet er zijn, maar ze mag niet omslaan in overbezorgdheid en uiteindelijk in angst. Daarom zegt Jezus: doorheen je dagelijkse zorgen, zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid.
Andere woorden voor Gods koninkrijk en gerechtigheid zouden kunnen zijn: steek een ziel in je leven en hou je ogen vooral gericht op God en je medemens, vooral op die mensen die moeite hebben met overleven. Zorg dat je huis een thuis is waar mensen welkom zijn. Een portie bloed en medicijnen kunnen een mens langer in leven houden, maar echt leven doet men wanneer men omgeven is door mensen die om je geven, door mensen die tijd voor je hebben.

Wanneer we door ons geloof mogen vertrouwen dat we gedragen zijn door God en dat we ervaren dat mensen ons ondersteunen, dan is onze geest vredig en voelen we ons veilig zoals een kind op de schoot van zijn moeder (psalm 131).

Laten we de wegwijzer volgen van psalm 100 die zegt: "Treedt onbezorgd voor Gods aanschijn", want, zo hebben we gehoord in de lezing uit Jesaja: "ook al zou een moeder haar kind vergeten, Ik, God de Heer, vergeet je nooit!"

"Wie erop vertrouwt dat God voor ons blijft zorgen en dat ons leven hier op aarde niet het enige is, hoeft ook niet krampachtig te halen wat er te halen valt, gulzig levend, driftig, angstig, als vlak voor sluitingstijd.
Laten we de droom van het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid in het hart van ons leven houden. Dit is een schat die onbetaalbaar is, een schat noch onderhevig aan mot en roest noch bereikbaar voor dieven."1

Bidden wij om te mogen leven in zo’n vertrouwen.

E. Costermans, Leuven, 25 mei 2008

1 Nico ter Linden, Het verhaal gaat… deel 2,  p. 218

 
   Terug