| Dominicanen Leuven | Zondagspreken |
| 25 mei - Achtste zondag |
|
|
Lezingen:
Jesaja
49,14-15
|
|||
|
Bezorgdheid en Godsvertrouwen Een nieuwe vorm van communicatie is de e-mail. dat je met geld een huis kan kopen maar geen
thuis, Iedereen weet dat je zonder geld niet ver springt, maar
we weten ook dat geld alleen ons niet gelukkig maakt. De opsomming
hierboven toont ons duidelijk dat geld slechts een middel is en liefst ook een
middel moet blijven. Jezus zegt: het leven is meer dan voedsel en
kleding. God dienen en de mammon, dat gaat niet samen. De vertalers van
het evangelie hebben er verkeerd aan gedaan het Aramese woord ‘mammon’
niet te vertalen in het Nederlands, want hierdoor komt de uitspraak van
Jezus verzwakt over. Mammon betekent ronduit geld. Er staat dus: de ware
God aanbidden en het geld verafgoden, dat gaat niet samen.
We willen zeker niet uit het oog verliezen dat men met
geld zeer goede zaken kan verwezenlijken en dat er met kijken naar de
vogels in de lucht en de bloemen op het veld geen brood op de plank
komt. Toch waarschuwt Jezus dat geld een gevaarlijke hebzuchtige
duivel bevat die mensen blind maakt voor waar het in het leven echt om
gaat. Jezus wil van ons geen onverantwoordelijke mensen maken. Wij
moeten bezorgd zijn voor onszelf en voor de naaste. Wij moeten erover
waken dat de armen niet armer worden. Een president of een bedrijfsleider
die zijn loon optrekt terwijl hij aan het volk of aan de bedienden vraagt
om in te leveren, is ronduit onevangelisch. Wij mogen en moeten bezorgd zijn dat op het einde
van de maand het geld er zal zijn voor de huishuur of voor afbetaling van het
huis. Eveneens voor brandstof, elektriciteit, water, huishoudgeld, ja
zelfs kleding en schoeisel, enz…
Deze zorg voor het dagelijkse bestaan moet er zijn,
maar ze mag niet omslaan in overbezorgdheid en uiteindelijk in angst.
Daarom zegt Jezus: doorheen je dagelijkse zorgen, zoek eerst het koninkrijk
van God en zijn gerechtigheid. Wanneer we door ons geloof mogen vertrouwen dat we
gedragen zijn door God en dat we ervaren dat mensen ons ondersteunen, dan
is onze geest vredig en voelen we ons veilig zoals een kind op de schoot
van zijn moeder (psalm 131).
Laten we de wegwijzer volgen van psalm 100 die zegt: "Treedt
onbezorgd voor Gods aanschijn", want, zo hebben we gehoord in de lezing
uit Jesaja: "ook al zou een moeder haar kind vergeten, Ik, God de Heer,
vergeet je nooit!"
"Wie erop vertrouwt dat God voor ons blijft zorgen en
dat ons leven hier op aarde niet het enige is, hoeft ook niet krampachtig
te halen wat er te halen valt, gulzig levend, driftig, angstig, als vlak
voor sluitingstijd. Bidden wij om te mogen leven in zo’n vertrouwen.
E. Costermans, Leuven, 25 mei 2008
1
Nico ter Linden, Het verhaal gaat… deel 2, p. 218 |
| |