| Dominicanen Leuven | Zondagspreken |
| 14 augustus - twintigste zondag |
|
|
Lezingen:
Jesaja 56,1.6-7
|
||
|
Dit weekend staat Leuven in het teken van Marktrock.
Wij zullen het zeker horen! Eerlijk gezegd ik ben zelf niet geboeid door
deze muziek. Het is echt mijn genre niet. Maar elk jaar zie ik dat er veel
mensen, niet alleen jongeren, er heel enthousiast voor zijn. Meer dan eens
heb ik toehoorders er met veel verve over vertellen. Niet alleen over muziek kunnen mensen verschillen. Er
zijn eindeloos veel zaken waarbij dit kan. Er is de taal, er is de
volksaard, de politieke overtuiging, er zijn de godsdiensten. Er is ook
het geloof of niet-geloof. Jezus werd er ook mee geconfronteerd. Hij is
niet bepaald vriendelijk voor de Kananese vrouw in de streek van Tyrus en
Sidon en antwoordt zelfs niet op haar vraag. Hij ziet zich gezonden tot de
Joden uit het huis van Israël. De vrouw insisteert. Jezus wijst haar
nogal superieur af met zijn uitspraak dat zijn volk de kinderen zijn en de
anderen de honden. Met haar antwoord zet de vrouw Jezus wel op zijn
plaats. Zij aanvaardt even dat zij en haar volk maar ‘honden’ zijn,
maar toch mogen profiteren van de kruimels. Het wederwoord van Jezus trekt
dan het hele gesprek open want het wijst op de kern: het geloof.
Het beslissende is niet meer de vraag tot welk geloof of volk men hoort,
maar wel haar geloof in God, van wie Jezus een getuige en boodschapper is. Geloof is altijd een zoeken hoe God eigenlijk wel is en
hoe die God handelt. De leerlingen van Jezus moesten dat ook. Als zij met
de woorden van Jezus mee op weg gingen, werden zij geconfronteerd met
nieuwe elementen binnen het geloof waarin zij waren opgegroeid. Jezus
legde binnen de oude traditie wel nieuwe klemtonen en trok de manier om
God te zien echt open. Hoe moesten de leerlingen van Jezus daarmee leven,
als Jezus er niet meer was? Hoe moest men bijvoorbeeld leven met de
vreemdelingen die zich, zoals in de eerste lezing staat, alleen mochten
aansluiten bij de Joden om de Heer te dienen Paulus heeft dit helpen doorbr eken. Hij schrijft dat hij "zich richt tot mensen die uit het heidendom gekomen zijn, dus niet tot Joden. In die traditie leven wij ook binnen onze kerk en in de verschillende andere christelijke kerken, die allen ook nog wel wat verschillen in hun kijk op God en Christus. Iedere kerk vertrouwt erop de best mogelijke manier te zijn om mensen samen te brengen in dat geloof en dus op de beste manier om in God te geloven en Hem te dienen. Dat is ook goed en dat is een grote steun voor iedereen.Jezus geeft de vrouw in het evangelie een compliment voor haar groot geloof! Hij zegt daarmee dat mensen ook God kunnen vinden buiten de lijnen, die mensen trekken, en buiten de vormen van een heel vast omlijnd geloof of kerkgemeenschap. Het gaat in geloof immers op de eerste plaats om God! Kerken moeten mensen helpen open te staan voor God. Er is altijd een bekoring de klemtoon te leggen op de goede gang en de eventuele groei van de eigen gemeenschap. Het kan immers in een kerk wel eens verkeerd lopen, zoals wij in deze tijd meemaken. Met die pijn zullen wij nog enige tijd moeten leven. Er zijn redenen genoeg om toch verder te gaan. Als wij echt naar God willen kijken zijn twee zaken zeker belangrijk.Ten eerste is het goed te weten en te zien dat God ook buiten structuren van kerken of andere vormen van geloof werkzaam is en tot gelding komt. Belangrijke houdingen en visies die Jezus heeft onderstreept en aangescherpt en die zo ook tot het woord van God horen, blijven vele mensen uitdagen en inspireren. Het beeld van de ‘barmhartige Samaritaan’, bij voorbeeld, vormt een leidraad voor heel vele mensen. Zij zijn mensen, die zoals Jezus zei aan de man die hem had gevraagd wat het belangrijkste was om het eeuwige leven te verwerven: "Doe dan voortaan net als de man, die barmhartigheid heeft bewezen". Daarbij blijft het nodig – en dat is het tweede punt – de boodschap over God te blijven uitdragen en mensen ermee aan te spreken. Jezus wilde mensen open maken voor de diepe betekenis van het leven, dat God telkens weer voor iedere mens laat openbloeien. Het is nodig mensen over die diepte aan te spreken opdat zij hun leven ten volle kunnen leven in vertrouwen, hoop en vooral liefde. God wil immers alle mensen insluiten in zijn erbarming, zoals Paulus het schreef. Mark De Caluwe o.p. |
| |