Drie zondagen na elkaar beluisteren we een evangelielezing die vertelt hoe Jezus mensen van allerhande ziekten heeft genezen. Vandaag wordt verteld over de genezing van de schoonmoeder van Petrus, en ook dat de mensen uit de hele stad met hun zieken naar hem toe kwamen, omdat ze geloofden en hoopten dat hij hen van hun kwalen zou verlossen.
Blijkbaar woonde de schoonmoeder van Petrus bij hem thuis in. Mij valt het op dat er met geen woord gesproken wordt over zijn vrouw. Was ze elders gaan wonen, uit eigen beweging of omdat ze door haar man was verlaten? Of wordt ze door de evangelist niet vernoemd omdat ze geen enkele rol speelde? Vragen die mogen gesteld worden, vind ik.

Jezus pakte de hand van de zieke vrouw vast en deed haar opstaan. Er staat niet dat hij haar genas. Hij deed haar opstaan. 'Opstaan' is het woord dat Marcus ook gebruikt voor de verrijzenis van Jezus. Zoals God Jezus deed opstaan uit de dood, zo deed Jezus mensen opstaan uit hun verlorenheid in ziekte en lijden. Diezelfde avond nog hebben velen die bij hem werden gebracht dat mogen ondervinden. Ook toen hij alleen wilde zijn om te bidden, lieten ze hem niet met rust.

Jezus ging niet alleen op weg om het evangelie, het goede nieuws van het nabije koninkrijk van God te brengen, maar ook om het metterdaad waar te maken. Hij had het vermogen om mensen weer te doen opstaan uit alle mogelijke ellende en zonde en bezetenheid. Mensen die voelden als Job, door de Satan met instemming van God zwaar op de proef gesteld.

Het evangelie geeft geen antwoord op de vraag waarom mensen moeten lijden. Het toont hoe God de mensen nabij kwam in Jezus die hen bevrijdde van wat hen onderdrukte en beklemde, die hun vermogen aansprak om het uit te houden en kracht van genezing en opstanding.

Onmiddellijk nadat Simons schoonmoeder van de koorts bevrijd was opgestaan, bediende ze haar gasten. Het Griekse woord dat hier staat is afgeleid van diakonia: dienstbaarheid. We kunnen het zo lezen. De vrouw sloot zich aan bij Jezus die van zichzelf gezegd heeft: "De Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden maar om te dienen." Voor gelovige lezers van het evangelie is dit een duidelijke vingerwijzing. De zending van Jezus moet voortgezet worden door iedereen die zich christen wil noemen. Jezus was veel meer dan een genezer. Hij was een heelmeester.

Genezen, zegt de chirurg Frans De Weer, is "iemand bevrijden van ziekte, hem loswerken uit de greep van lichamelijke aftakeling". Maar "je bent niet genezen als ook je ziel nog wonden draagt, als je op dat gebied in scherven ligt". "Helen is de mens weer heel maken, gaaf, voltooid, in de volle zin van dat woord. Dat is meer dan zijn lichaam oprichten: het is... hem helemaal redden en oprichten."

Misschien meer dan geneesheren en zeker op meer momenten hebben we heelmeesters nodig. Mensen die ons in de donkere dagen van ons leven overeind helpen, ons bemoedigen en wat licht in de duisternis brengen. Ze openbaren Gods nabijheid in ons leven, ze zijn als verlengstukken van Jezus' helende handen.

Iedereen eigenlijk draagt in zich het vermogen om heelmeester te zijn voor mensen die in een situatie zoals die van Job gekluisterd zitten. Jezus heeft mensen bevrijd van alles wat hen weerhoudt om medemensen te dienen en in dienst van hun naasten God te dienen. Een antwoord op de vraag waarom mensen zonder eigen schuld moeten lijden, kunnen we hun niet geven. Maar we kunnen hen helpen om uit hun lijden op te staan. Dat is de opdracht voor iedereen die gehoor geeft aan het evangelie door het op zichzelf toe te passen. Met anderen omgaan als iemand in wie God zich kan openbaren als een nabije, zorgzame en liefdevolle Vader die wil dat mensen ten volle leven.