Vele jaren zijn missionarissen naar verre landen vertrokken om de blijde boodschap van Jezus te verkondigen. Misschien is het goed eens te vernemen hoe verre landen die blijde boodschap aanvaard hebben, ze verstaan en beleven.

Priester Clement ANAND SAHAYA is één van onze huisgenoten. Hij komt uit Zuid India en is student in filosofie. Hij is zo goed geweest zijn beleving van Advent en welzijnszorg voor ons te verwoorden en we danken hem hiervoor.

Dierbare zusters en broeders in Christus Jezus,

Als we advent zeggen, denken we spontaan aan voorbereiding.
De Kerk nodigt ons uit ons voor te bereiden. We bereiden onszelf niet alleen voor met uitwendige tekenen zoals kerstversieringen en het aankopen van geschenken, maar ook inwendig door in ons hart een plaats te bereiden voor Jezus die weldra zal geboren worden. En vandaag op deze derde zondag van de Advent hebben we een les te leren dat we allen verantwoordelijkheid hebben om zorg te dragen voor het welzijn van onze medemensen, vooral voor deze die arm zijn, voor gehandicapten, voor weeskinderen en voor deze die niemand hebben om voor hen te zorgen. Allen hebben onze hulp nodig.

Vandaag wil ik jullie vertellen over moeder Teresa. Zij werd geboren in 1910 in Macedonië. Haar familie behoorde tot de Albanese christelijke gemeenschap en ze werd gedoopt met de naam Agnes. Op 18-jarige leeftijd wilde ze naar India gaan als missionaris en daarom besloot ze zuster te worden bij de zusters van O.L.-Vrouw van Loreto. Onvermoeibaar heeft ze gewerkt voor de armste onder de armen in de straten van Calcutta. In elk van die armen die ze ontmoette wilde ze Jezus zien. Het maakte niet uit of ze stervende waren van aids of van melaatsheid. Zij wilde dat ze vredig en waardig konden sterven.

Moeder Teresa zei: liefde begint thuis, hou van je familie en van je buren. Deel met de armen en behoeftigen in je nabijheid je glimlach, je woorden, je tijd en je bezit. Zie Gods aanwezigheid in de mensen die je dagelijks ontmoet en behandel hen als Gods kinderen. Sta op elk moment van de dag ten dienste en bemin één iemand. God houdt er niet van dat we een grote menigte beminnen, dat is trouwens onmogelijk. God wil dat we Hem beminnen in elke mens afzonderlijk wanneer we die mens ontmoeten.

Wanneer wij op de een of andere manier iemand beminnen en ons leven met hem delen, ontvangen wij iets dat men niet kan kopen. Moeder Teresa geeft ons hier een voorbeeld van: "Op een avond gingen we op stap en we raapten vier mensen van de straat op. Eén van hen was er zeer erg aan toe. Ik vertelde de andere zusters: ‘Draag zorg voor de andere drie. Ik zal wel zorg dragen voor deze die er het slechtst aan toe is.’ Ik zorgde voor haar met alles wat mijn liefde kon doen. Ik legde haar in een bed en er kwam een zo wondermooie glimlach op haar gelaat. Zij hield mijn hand vast alsof ze slechts dit éne woord wilde zeggen: 'Dank', en ze stierf. Ik kon haar niet meer helpen maar toch vroeg ik mezelf af: ‘Wat zou ik gezegd hebben indien ik in haar plaats was?’

En mijn antwoord was zeer eenvoudig. Ik zou geprobeerd hebben een beetje aandacht te vragen voor mezelf. Ik zou gezegd hebben: ‘ik heb honger, ik ben stervende, ik heb het koud, ik heb pijn’ of iets dergelijks. Maar deze vrouw stierf met een glimlach op haar gelaat.

In het evangelie van vandaag zien we een gelijkaardige boodschap. Johannes de Doper roept de mensen op vol geloofsvertrouwen te zijn en zorg te dragen voor het leven van elkander. Indien je meer hebt dan nodig, deel het met hen die in ontbering leven: belastingontvangers moeten eerlijk zijn; soldaten moeten geen voordeel halen door hun macht over kwetsbare mensen; ouders moeten hun kinderen lief hebben; gehuwden moeten oprecht zijn tegenover elkaar en buren moeten in vrede leven. Vooral in deze adventstijd zijn de raadgevingen van Johannes de Doper belangrijk voor ons leven.

Daar wij ons nu voorbereiden om de Heer te ontvangen is het goed om onze ogen te openen voor de aanwezigheid van Christus rondom ons, vooral in deze mensen die onze liefde, onze zorg en onze hulp nodig hebben.

Tot zover de menselijke en christelijke woorden van onze huisgenoot priester Clement. Een persoonlijk woordje van mij mag natuurlijk ook niet ontbreken.

Vandaag wordt ons gevraagd speciaal de aandacht te vestigen op Welzijnszorg. Aandacht hebben, zorg dragen voor het welzijn van de mens, vooral de zieke en oudere mensen, de gehandicapte en de mens die moet leven zonder een minimum aan bestaanszekerheid.

We worden opgeroepen hen niet te vergeten en ons naar hen toe te keren door ons daadwerkelijk in te zetten door hen te bezoeken of door een geld-bijdrage in de collectemandjes. Hartelijk dank hiervoor.

E. Costermans o.p.