Aan een van mijn kleinneefjes heb ik na zijn vormsel een jeugdbijbel cadeau gedaan. Zijn moeder zei: kijk eens vlug wat er staat over die veertig dagen. 'Interesseert hem dat?' vroeg ik aan mijn nicht. 'Hij heeft er vragen bij', zei ze, en ik ook. En tegen haar zoontje: 'Lennert, leg jij het eens uit aan nonkel pater.' Hij gaf een snuggere uitleg. Ik versta niet, zei hij, waarom ze van de veertigste dag na Pasen, een gewone donderdag, een groot feest hebben gemaakt. Toen Jezus na zijn dood uit zijn graf is opgestaan, is hij dan niet direct in de hemel opgenomen? Zou hij dan uit de hemel teruggekeerd zijn om 40 dagen op aarde rond te lopen en dan weer naar de hemel te gaan? Ik versta dat niet. Ik ook niet, zei zijn moeder. Jij moet het ons uitleggen, je hebt ervoor gestudeerd.

Daar stond ik dan, zoals ik hier nu voor u sta. Ga er maar bij zitten, zei ik tegen mijn nicht en haar zoontje, ik zal jullie vertellen wat ik probeer duidelijk te maken als ik op Ons Heer Hemelvaart moet preken.

Over veertig dagen wordt alleen gesproken in de lezing uit uit het tweede boek van Lucas, de Handelingen der Apostelen. In zijn evangelie rept hij er met geen woord over. Integendeel: hij schrijft dat Jezus al op de avond van zijn verrijzenis in de hemel werd opgenomen.

Het tweede boek van Lucas is een verhaal over de jonge kerk. In de eerste tijd van de kerk waren er blijkbaar christenen die nog bleven rekenen op verschijningen vanuit de hemel, of misschien beweerden dat ze zulke verschijningen hadden gezien en boodschappen hadden gekregen. Lucas waarschuwt: na het heengaan van Jezus is die tijd definitief voorbij. Er bleken ook christenen te zijn die uitkeken naar de spoedige terugkeer van Jezus en, zoals Lucas schrijft, verwachtten dat hij dan het koninkrijk over Israël zou herstellen. Maar ze worden terechtgewezen. Geen mens weet wanneer dit zal gebeuren, niemand kan Gods rekening maken.

De slotsom van het verhaal is dezelfde als in het evangelie, maar nu in krachtiger woorden. Blijf niet naar de hemel staan kijken. Hier is het te doen, steek de handen uit de mouwen. Straks krijgen jullie de kracht van de Geest om de taak te vervullen die jullie is opgedragen. Begin er maar aan, hier in Jeruzalem, in heel het land, en over de grenzen heen tot aan de uiteinden van de aarde.

Het evangelie eindigt met een verrassende zin. 'Ze keerden met grote vreugde van Betanië naar Jeruzalem terug." Ze waren blij dat ze Jezus kwijt waren. Ze loofden God.

Aan een kind (en voor jezelf) kun je goed uitleggen dat het niet bedroefd moet zijn als zijn opa na zijn dood naar de hemel is gegaan. Hij laat zijn kleinkind alleen achter, maar laat het niet in de steek. Het heeft veel van hem geleerd en onthouden, en je mag zeggen dat dit zijn 'geest' is die het kind nu moet doen voortleven. Mensen putten inspiratie voor hun eigen leven uit dierbare herinneringen aan het voorbeeld van hun geliefden die gestorven zijn. Zo kun je ook begrijpelijk maken dat Jezus' leerlingen blij waren toen hij van hen was heengegaan. Ze waren hem wel kwijt, maar ze mochten rekenen op zijn Geest en konden verheugd aan het werk gaan.

Je kunt een kind vertrouwd maken met de woorden en de melodie van een mooi lied, te zingen in de tijd van de kerk vandaag.

"Al heeft Hij ons verlaten,
Hij laat ons nooit alleen.
Wat wij van Hem bezaten
blijft altijd om ons heen.
Als zonlicht om de bloemen,
een moeder om haar kind:
te veel om op te noemen
zijn wij door Hem bemind."

Je kunt een kind helpen om te begrijpen wat het vraagt aan God in de hemel als het een onzevader bidt. 'Laat uw koninkrijk komen', vraagt het aan God. Het koninkrijk waarover Jezus volgens Lucas nog vlak voor hij heenging met zijn leerlingen heeft gesproken. Waar het komt, zien we de hemel op aarde komen. In de hemel, waar God thuis is in zijn rijk, gebeurt alles zoals hij het wil. Zijn rijk komt op aarde waar zijn wil gedaan wordt zoals bij hem thuis. Dat is het wat we hem vragen: dat hij ons toont wat wij moeten doen en andere mensen helpen om te doen wat nodig is om zijn wil te doen gebeuren.

Je kunt een kind leren hoe dit kan gebeuren aan de hand van een ander mooi kerklied.

Uw koninkrijk komt, vrede en vreugde,
waar mensen blij zijn om uw genade,
waar mensen goed zijn voor elkaar,
waar mensen, bidden, danken en zingen,
waar mensen luisteren naar uw woord,
waar mensen geloven in uw liefde en vertrouwen in uw kracht,
waar mensen gaan waar U ze zendt.