Goede Vrienden,
In de eerste lezing beschreef het boek Exodus – wat ‘uittocht’ betekent – hoe God de Joden wilde bevrijden van de wereldse slavernij waaraan zij in Egypte onderworpen waren. Voor hen brak een nieuwe tijd aan: Israël zou voortaan als Gods volk worden uitverkoren en onder zijn hoede naar het beloofde land gevoerd worden. En dat wonderbare gebeuren zal dan ook in de toekomst herdacht worden, want de lezing eindigt met de woorden: "Deze dag moet gij tot een gedenkdag maken, ge moet hem vieren als een feest ter ere van de Heer…"
En dat deden en doen de Israëlieten nog steeds.

Ook Jezus trad in deze traditie en wilde met zijn leerlingen het paasmaal vieren. het woord "Pasen" komt trouwens van het Hebreeuwse ‘pesach’, wat voorbijgaan, sparen betekent: zoals Jahwe in zijn straf over Egypte voorbijging aan de joodse huizen die met bloed besmeurd waren, en hen dus spaarde van zijn plaag. En later kreeg het woord ook de betekenis van het offermaal dat men ter bevrijding verbruikte.

Maar Jezus gaf aan zijn paasmaal een nieuwe betekenis. Hij maakte een ‘nieuw verbond’ zoals Hij het zegde aan zijn leerlingen, naar wij hoorden in de tweede lezing. Opnieuw immers moest het volk bevrijd worden van verstarde gebruiken en verslaving aan de zonde. Opnieuw moest het kracht gegeven worden om tot het hémels vaderland te geraken. En tot die kracht reikte Jezus zijn lichaam en bloed aan, d.w.z. zijn offer, zijn zelfgave, zijn dood waardoor hij de zonde overwon en in het sterven nieuw, blijvend leven opende voor zijn volgelingen.

En het is dat paasmaal, dat wij telkens overdoen in de eucharistieviering. Jezus geeft ons zijn lichaam en bloed. Als een kracht ja, maar ook als een opgave. Want Hem in ons opnemen wil zeggen: gaan leven zoals Hij…. in die zelfgave, in die dienstbaarheid.

En wat dat betekent heeft Jezus door een teken duidelijk gemaakt: de voetwassing waarover het evangelie ons spreekt. En dat evangelie eindigde met de woorden van Jezus: "Ik heb u een voorbeeld gegeven opdat gij zoudt doen zoals Ik u gedaan heb."

Denken wij daaraan als we communiceren? Betekent de misviering voor ons inderdaad een "missio", een zending om te gaan leven zoals Jezus het deed? Zijn wij dat ook vandaag zo? want vandaag wordt deze mis heel speciaal gevierd omdat we – zoals op het Laatste Avondmaal – vlak voor de dag van Jezus' dood en verrijzenis staan.

Laat dan dit paasgebeuren voor ons geen jaarlijkse routinezaak zijn, maar ons doen nadenken over de betekenis van Jezus' zelfgave en onszelf vernieuwen, ons opnieuw zuiveren van alles wat ons teveel aan onszelf bindt en verhindert onze mede-mensen ten dienste te staan, onszelf te geven en zo het nieuwe land uit te bouwen waarin iedereen broer en zus is van elkander en God alles in allen.

Want daarin ligt onze toekomst, de toekomst van mensen die verrezen zijn uit alles wat tijdelijk is en sterft, de toekomst van mensen die in Jezus' spoor tot een gemeenschap groeien die sterk is en blijvend, omdat de liefde sterker is dan de dood.

‘De liefde is sterker dan de dood’ is dan ook de inhoud, de korte samenvatting, van wat we de volgende drie dagen gaan vieren.