|
B.J. De Clercq o.p.
13 januari
Johannes de Doper zag Jezus naar zich toe komen. Jezus komt naar ons.
J. Arnouts o.p.
=> tekst
20 januari
Genade en vrede kunnen we elkaar aanbieden, in de internationale
bidweek en in het vieren van de eucharistie.
S. Roose en E. Joris
=> tekst
27
januari
Dankzij Jezus van
Nazareth beseffen we dat alle mensen, wij ook, Gods antennes zijn
waarlangs Hij signalen geeft van zijn scheppende aanwezigheid.
S. Penez o.p.
=> tekst
10 februari
De Jezuswoorden "Jullie zijn het zout van de
aarde, het licht van de wereld en de stad op de berg", zijn een
uitnodiging om van binnenuit en volhardend de zaligsprekingen zichtbaar te
maken.
J. Arnouts o.p. =>
tekst
24 februari
De viering wordt opgebouwd rond een
kleinschalig project in Kenya. In deze veertigdagentijd willen we onze
solidariteit betonen met een groepje mensen uit één van de zovele landen
in het arme Zuiden.
S. Roose o.p., Eric Joris
=>
tekst
3 maart
De lezingen van deze zondag tonen ons sporen naar de bron, de bron
van levend water, Jezus, bij de Samaritaanse vrouw aan de waterput.
We worden in deze veertigdagentijd voor keuzen gesteld: slaafs ons
leventje leiden of ingaan op Gods aanbod van leven gevend water.
Een aanbod voor vrouwen en mannen, voor mensen aan de rand en voor
mensen met een andere plaats in de maatschappij.
S. Flamey o.p .
=> tekst
Palmzondag -
Pasen
Op palmzondag beleven we
in één viering beleven we twee tegengestelde momenten en
gevoelens.
* Het blije waaien met heuse palmtakken lang geleden, in
Jeruzalem. Het wijden van onze palm in het Dominicushuis.
Altijd groene kleur, teken van hoop. Want Jezus komt ‘in de naam van
God’. Dit oude gebruik komt tot leven als we ons palmtakje met zorg en
tederheid - niet uit routine - een plaats geven in onze woning.
* Bij het beluisteren van het lijdensverhaal verandert de sfeer. We
herdenken hoe Jezus heeft geleden en staan stil bij het feit dat mensen,
dichtbij en veraf, anno 2002 lijden.
Paaszondag vieren we feestelijk in het Dominicushuis om 10u 30
met veel zang en extra muzikale opluistering.
=> tekst
=>
Paashomilie
7 april
viering Beloken Pasen
Jezus’ verrijzeniswens aan zijn leerlingen was ‘Vrede’.
Vandaag zouden we Jezus' vredeswens als volgt kunnen verwoorden: laten
we proberen belangloos iedere medemens, alle volkeren, culturen en
godsdiensten in hun schoonheid en oprechtheid tot ontplooiing te
brengen. Dan gebeurt verrijzenis.
Jan Arnouts o.p.
=> tekst
14 april
De kandidaat-vormelingen van de
Sint-Willibrordusparochie zetten vandaag hun achtste en laatste stap
naar het vormsel. Het thema van de voorafgaande catechese is ‘de
vruchten van de Geest’.
In het Emmaüsverhaal opent Jezus onze ogen voor zijn aanwezigheid. Hij
gaat met mensen op weg, ook na zijn dood en ook nu. Waar mensen brood
worden voor elkaar is Christus aanwezig. Wat de Geest doet groeien en
rijpen is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid en
vertrouwen, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.
Jan Arnouts o.p.
=> tekst
21 april
"Ik ben de deur voor de
schapen. Wie door Mij binnenkomt kan vrij in en uit gaan". Met dit beeld
probeert Johannes iets uit te drukken van onze verbondenheid met God.
Jezus is de toegangsweg om tot God te komen. Hij heeft aan de liefde van
God handen en voeten gegeven en Gods warmhartigheid op een totale wijze
uitgestraald. Op onze beurt worden wij geroepen om mensen tot bij de
deur van het leven te brengen. Om dit te doen naar Jezus’ inspiratie en
om kracht om het ook vol te houden, komen we samen rond zijn evangelie
en voeden we ons aan zijn brood .
S. Flamey o.p.
=> tekst
28 april
In het evangelie van deze zondag vernemen we goede raad voor een
levendige geloofsgemeenschap: spreken over
Jezus en doen zoals hij. Hij is de weg, de waarheid en het leven.
Jezus is de weg, maar de concrete problemen moeten we zelf aanpakken.
Met eigen voeten de weg gaan die Jezus ging, en zoeken naar zijn
waarheid, om deel te krijgen aan zijn leven, maar:
samen, niet alleen. Als we ons openstellen
voor de Geest, die waait waar Hij wil, zullen we als gemeenschap, als
kerk overleven.
S. Roose o.p.- E. Joris
=> tekst
5
mei
Gebeden en homilie:
=> tekst
12 mei
Verheerlijken, loven, … past niet direct in ons dagelijks leven.
Jezus heiligde de naam van zijn Vader in zijn manier van leven. De Geest
verheerlijkt Jezus door wat hij aan Jezus’ volgelingen duidelijk maakt
en door de daden waartoe hij hen in staat stelt. Rond deze
evangelietekst vieren we de zevende paaszondag.
J. Arnouts o.p.
=> tekst
19 mei: Pinksteren
Zijn geest vasthouden,
loslaten, of beiden samen?
Jezus zei: "De wind waait waar en waar hij wil." Mensen die het
pinkstergebeuren meemaken zullen telkens weer, en overal anders,
door zijn geest vernieuwd worden. Hier worden dingen losgelaten.
Maar Pinksteren roept ook op om de geest van Jezus vast te houden in het
vertrouwen dat ook dan alles een stuk anders zal worden.
S. Flamey o.p.
=> tekst
26 mei
God doet je wat!
Het feest van de ene God in drie personen heeft in de theologie heel
wat stof doen opwaaien. De lezing uit het boek Exodus zet ons op een
ander spoor. God komt naast Mozes staan, blijft verborgen en roept zelf
zijn naam uit. In de omschrijvingen van zijn naam valt het op dat daarin
steeds een betrekking tot mensen tot uitdrukking wordt gebracht. We
kennen God uit wat Hij mensen doet. Zo laat Hij of Zij zich kennen.
Daarom durft Mozes vragen: "Ga met ons mee".
Voor ons komt het erop aan te luisteren, ook naar ons eigen
levensverhaal en daarin op het spoor te komen van de zorgzame trouw die
ons omgeeft.
S. Roose o.p. i.s.m. C. Van Croonenborch
=> tekst
9 juni
Themaviering: 'In zijn Naam'
Waar er twee of drie in zijn naam bijeen
zijn, heeft Jezus beloofd, daar ben ik in hun midden. Telkens als mensen
samenkomen om eucharistie te vieren, zijn ze bijeen in Jezus' naam. Maar
Jezus' belofte reikt verder. Waar en hoe ook mensen zich in zijn naam
verzamelen, 's zondags of op weekdagen, is hij in hun midden en
mogen ze zijn aanwezigheid vieren. Dat is het thema van deze
zondagsviering.
B.J. De Clercq o.p. i.s.m. Chr. Van Croonenborch
=> tekst
23 juni
Er wordt een gemeenschapsviering
uitgewerkt rond het thema ‘Water’. Water geeft kracht,
leven…, is echter ook bedreigend. In de bijbel speelt water dikwijls
een belangrijke rol. We denken aan het scheppingsverhaal, aan Noach, aan
het evangelie over Jezus aan de waterput in gesprek met de Samaritaanse.
Voor christenen is water een centraal symbool: wij werden met water
gedoopt. Rond ‘water’ willen we biddend, zingend, luisterend, mijmerend
samenzijn.
Dominicushuis-team
=> tekst
30 juni
Over gastvrijheid gesproken
De vriendschap van de vrouw uit Sunem
en haar man met Elisa ging zo ver dat ze een kamertje voor hem liet bouwen,
bovenop hun eigen huis. Want in haar gastvrijheid wilde ze helemaal geen
beslag leggen op haar huisvriend. Hij mocht helemaal vrij zijn voor zijn
taak maar kon altijd een beroep doen op haar gastvrijheid.
Jezus deed een God gebeuren die gastvrij is voor alle mensen. Wie Jezus
volgt, zoekt niet zijn eigen leven, hij leeft vóór zijn medemensen. Wie
leeft in die geest van Jezus wordt als Christus, hij wordt gemeenschap met
mensen en met God. Wie openstaat, wie gastvrij is voor mensen die op hem
afkomen krijgt zijn loon. Hij krijgt leven al geeft hij maar een glas water,
’n plaats aan tafel, ’n luisterend oor of nog iets heel anders;
Rob Moens o.p.
=> tekst
Vakantietijd
De zondagsvieringen in het
Dominicushuis gaan door. Het jonge team is wel aan vakantie toe. Daarom is
de inhoud van de komende vieringen niet origineel, maar dankbaar ontleend
aan het archief van vieringen in de Witte Kerkgemeenschap van Schilde. Op
het web leest u tijdens de grote vakantie alleen een korte aankondiging. Wij
laden onze batterijen op om u vanaf 1 september onze vieringen opnieuw aan
te bieden.
7 juni
Een portret vandaag van de man uit Nazareth, die zachtmoedig en nederig
door de wereld is gegaan, doet ons nadenken. "Leer van mij: Ik ben
zachtmoedig en nederig van hart", zei Jezus. In onze prestatiemaatschappij
hoor je andere taal. Toch maakte Jezus zijn woorden tot werkelijkheid. Hij
leefde voor hoe wij mensen van vrede kunnen worden: verzoeningsgezind,
verlangend naar soberheid, met aandacht en eerbied voor werklozen,
buitenbeentjes, asielzoekers e.a.
"Kom allen tot mij die uitgeput zijt en gebukt gaat onder het juk van…,
en Ik zal je verlichting geven." We worden
uitgenodigd om uit onze cocon te kruipen, om te durven delen, niet alleen je
rijkdom en geluk, maar ook je armoe en ellende… Een uitnodiging om te
erkennen dat je een ander nodig hebt, dat een ander jou nodig heeft; niet
omwille van je prestaties, maar om wie je bent. Heeft het te maken met
ruimte geven en ruimte krijgen?
S. Flamey o.p.
14 juli
Jezus vertelt weer in een parabel over het rijk van God. Ter harte
genomen, kunnen zijn woorden vruchtbaar worden. Een zaaier ging uit...
Zaaien: een deel viel op goede grond, een deel op rotsgrond. Goede grond
zijn we als we Jezus en zijn God au sérieux nemen en ons afstemmen op het
evangelie. Maar zo'n houding hebben we nooit eens en voor goed.
Opdat het zaad - wij - honderdvoudig vruchten zou dragen, zoeken we elkaar,
luisteren we naar elkaar, bidden we met elkaar en gedenken we Jezus
Christus.
E. Deronne o.p.
21 juli
In de kerk, zoals in vele gemeenschappen, zijn 'tarwe' en 'onkruid' geen
vastomlijnde begrippen. In de loop van de geschiedenis is er wel eens tarwe
in de plaats van onkruid op de brandstapel gegooid. Ook nu bestaan er nog
misverstanden: wat voor de één onkruid is, noemt de ander juist tarwe, en
omgekeerd. Is bisschop Gaillot onkruid of tarwe? Zijn mijn kinderen die de
kerk de rug toekeren onkruid of tarwe naar evangelische normen? Hoe kunnen 'tarwe-mensen'
en 'onkruid-mensen' radicaal en constructief samen leven?
S. Penez o.p.
28 juli
In de lezingen van deze 17de zondag liggen de schatten gewon voor het
rapen. Maar je moet er iets voor over hebben. Je wordt een schat al doende:
op bezoek gaan, iets met geduld en liefde uitleggen, tijd vrij maken, een
briefje schrijven of eens telefonisch bij
de ander komen… Het woordje 'schat' duikt telkens op in een context van
liefde, van genegenheid in vriendschap. Als het daarover gaat zitten we
volop in de Blijde Boodschap: God is liefde!
S. Flamey o.p.
4 augustus
Vijf broden en twee vissen! Was het niet vreemd dat van al de aanwezigen
slechts één, en dan nog een kind, eraan gedacht had knapzak mee te nemen?
Wilden de anderen hun eten misschien voor zichzelf houden? Waarom zegt Jezus
tot zijn apostelen: "Geven jullie maar te eten"?
Hoe zijn wij er voor elkaar?
S. Roose o.p. i.s.m. Chris van Croonenborch
11 augustus
In momenten van vertwijfeling, van storm in ons leven, leert ons het
algemeen-menselijke evangelie, steekt God zijn hand naar ons uit.
"Wees niet bang, Ik ben bij jou!"
In de eerste lezing komt God ons nabij in een zacht briesje. Merk je het?
S. Penez o.p.
18 augustus
Ook vandaag worden we uitgenodigd om de oude verhalen uit het eerste en
het tweede testament op ons leven te leggen.
Jesaja verruimt de blik van zijn volk: " Ik breng de verdreven Israëlieten
terug, maar bij hen voeg ik nog vele anderen."
De Kananese vrouw laat zich niet terugdringen, ze houdt vol omdat ze
gelooft. Uiteindelijk bevestigt Jezus haar: " Vrouw, wat is uw geloof
groot!"
S. Roose o.p.
25 augustus
" Jij bent Petrus en op deze steenrots zal ik mijn kerk bouwen."
De een hoort in deze woorden een oproep voor een kerk van vurige, hartelijke
christenen. Een ander verstaat ze als een pleidooi voor vaste
kerkstructuren.
Rob Moens o.p.
=> tekst
1 september
Jeremia besluit na heel wat tobben: ' De god van Israël is
mijn leven'. Ook na scheldpartijen houdt hij vol, hij bidt.
Jezus weet ook dat hem heel wat lijden te wachten staat in Jeruzalem,
maar hij gaat door. Een manier van leven voor alle tijden.
Rond deze gedachte werd de viering van vandaag opgebouwd.
W. Costermans o.p.
=> tekst
8 september
De blijde boodschap van vandaag is niet eenvoudig. Het is niet
gemakkelijk mensen die wild om zich heen schoppen, niet te laten vallen.
De boodschap vraagt om te luisteren naar wat de andere ons te zeggen
heeft, onder vier ogen of binnen de hele gemeenschap. Als je dan alles
gedaan hebt binnen je mogelijkheden, maar de persoon wil niet mee, is
het dan een verloren zaak?
Met zulke mensen ging Jezus aan tafel, met hen ging Hij op weg.
S. Penez o.p. / Ingrid De Ridder
=> tekst
15 september
Vergeving is geen zaak die zich afspeelt in de verborgenheid tussen God
en mens, bidden we in het Onzevader. Elkaar vergeven is zo met anderen
omgaan als God het doet met ons. Dat heeft Jezus al doende voorgeleefd;
deze wijsheid van de Schriften horen we door Jezus verwoord als hij ons
tot God leert bidden: 'vergeef ons onze schulden, zoals ook wij aan
anderen hun schuld vergeven'.
B.J. De Clercq/ Chris Van Croonenborgh
=> tekst
22 september
Loon naar werken, loon naar inzet, loon volgens diploma lijken in
onze maatschappij heilige wetten.
Maar waar mensen houden van elkaar gelden andere wetten. Daar kijkt men
met aandacht naar de meest broze in zijn gezin of familie; naar een
vriend of buur met wie het minder goed gaat; daar is men begaan met een
collega in moeilijkheden of mensen veraf in verdrukking.
Men kijkt maar liefst heel concreet en naar Matteüs' woord: "Je naaste
liefhebben als jezelf."
Ook over vergeven had Jesaja zoveel eerder reeds geschreven dat
we onze weg moeten verlaten en terugkeren naar Jaweh, die
rijkelijk vergeeft. Want zijn gedachten zijn niet onze gedachten, onze
wegen niet Gods wegen.
Jan Dehond i.s.m Marthe Huybrechts
29 september
Welke ja of welke neen?
Welke ja en welke nee is de onze? De Vader van Jezus
spreekt slechts de taal van genade en goedheid. Wie in woord en daad
geen blijk geeft van goedheid en genade, doet de wil van de Vader niet
en maakt zich onherkenbaar als beeld en gelijkenis van de God van Jezus
Christus.
Om wet en orde niet belangrijker te inden dan mensen, hebben wij iemand
nodig die ons voortdurend bijstuurt op onze weg van medelijden,
dienstbaarheid, openheid vergevingsgezindheid. Zo iemand hebben wij in
Jezus. Zo iemand hebben wij in alle oprechte medechristenen.
S. Roose o.p. i.s.m. E. Joris.
6 oktober
Werk jij in mijn wijngaard?
Matteüs wil de joden wakker schudden. Drie jaar heeft Jezus overal
in Palestina verteld over God en zijn droom voor de wereld, maar ze
hebben niet naar hem geluisterd. Tientallen jaren later, als Matteüs
zijn evangelie schrijft, staan de joden nog afkerig tegenover de
beweging rond Jezus. Daar gaat Matteüs hard tegenaan. Maar dit evangelie
is ook bedoeld om iets te vertellen over u, over mezelf. God nodigt ons
uit om te werken in zijn wijngaard. Wat doet u, wat doe ik ermee?
J. Arnouts o.p. i.s.m. I. De Ridder.
13 oktober
Jezus nodigde de mensen van zijn tijd uit op veel goeds: de
mensenliefde van God, liefde voor wie zwak is, vergeving,
rechtvaardigheid en vrede. Maar zijn tijdsgenoten weigerden het te
aanvaarden, ze hadden hun eigen gedachten. Ieder ging zijn eigen weg.
De parabel van het bruiloftsfeest blijft actueel nu mensen leven met een
overvolle agenda, prestatiegericht, en overdreven eigenbelang. Maar
treffend is dat de ontgoochelde koning het feest niet heeft afgelast,
toen niet, nu niet. Iedereen is welkom, het enige dat hij vraagt is dat
we het feestkleed van liefde dragen.
S. Roose i.s.m. J. Elaut
=> homilie
20 oktober
De vraag van de schriftgeleerden in de evangelielezing is een
algemeen menselijke neiging: mensen tegen elkaar uitspelen, zelf weinig
kleur bekennen. In Jezus' antwoord klinkt door dat hij mensen
persoonlijk recht wil doen. Hij wil de een niet uitspelen ten koste van
de ander; God ten koste van de keizer of omgekeerd. Zo'n houding maakt
kwetsbaar, maar maakt duidelijk wie je bent en hoe, geeft zelfs rust.
Een detail in het verhaal van deze zondag is dat Jezus geen penning met
de beeldenaar van de keizer op zak heeft. Zo belangrijk vond hij de man
niet, maar Hij wil hem toch geven wat hem toekomt!
S. Flamey i.s.m. M. Huybrechts
=> tekst
27 oktober
Gods zorg is van oudsher daar waar mensen in verdrukking leven, daar
waar mensen leven met problemen. In de viering van volgende zondag -
zoals in alle vieringen - staat Jezus Christus centraal: Hij toont Gods
gelaat, Ik zal er zijn, Vriend van dag en nacht voor armen, zwakken,
machtelozen en rechtelozen. Christenen worden aldus uitgenodigd om
Gods licht te zijn. Dan wordt Zijn naam, nu en altijd: Ik zal er
zijn. Als we zondag zingen over de vriend van dag en nacht
wordt dit alvast tweemaal bidden.
J. Arnouts i.s.m. Chris Van Croonenborch
=> tekst
Allerheiligen
=> Viering
3 november
Van pastores wordt verwacht dat zij zijn als Levi: boodschappers van
God, het verbond van leven en vrede waar maken in daden, en echt
luisteren naar God. Maar de stam van Levi week hiervan af. De profeet
Maleachi maakt de gevolgen duidelijk.
De naam van God, zijn aanwezigheid onder ons, is echter afhankelijk van
mensen die over Hem spreken. Onze Vader is teleurgesteld als Hij bij de
mensen niet bekend wordt gemaakt zoals Hij dat wil. Ook wij zullen
alleen dan die naam van God kunnen doorgeven als wij oprecht luisteren
naar al wat ons over God gezegd is door Mozes, de profeten en door Hem
die al die woorden belichaamt: Jezus, de profeet uit Nazareth.
J. Arnouts o.p. i.s.m. Chris Van Croonenborch
=>
homilie
10 november
Wijs of dom zijn de personages in de parabel die van deze zondag. In de
schrift betekent wijsheid geen boekentas vol kennis, maar op zoek zijn
naar juist en rechtvaardig handelen op het concrete moment. Je kan
eigenwijs handelen, samen de wijsheid in pacht hebben of in overleg, en
je kan strak denken of soepel.
Mensen die werkelijk wijsheid zoeken zijn niet zo geweldig zeker van
zichzelf, ze zoeken en vragen aan anderen hoe ze het best kunnen
handelen. Wie zo vragenderwijs durft te leven, in het besef
anderen nodig te hebben, zal mensen ontmoeten in wie de wijsheid in
levende lijve voor hem staat.
S. Flamey/J. Elaut
=> tekst
17 november: GEMEENSCHAPSVIERING IN DE HERFST
Op zoveel plaatsen wordt er over gebedsvieringen gesproken, worden er
avonden over belegd en zoekt men naar een juiste naamgeving, een passende
benadering. Op andere plaatsen is men de overgangsperiode al lang voorbij en
kan men terug kijken op twintig of meer jaar ervaring, soms uit noodzaak,
soms in principe.
De Dominicushuisgemeenschap werkte, schoorvoetend en met een zekere
schroom, aan een viering rond het thema Herfst. Aan de hand van
Schriftteksten, stiltemomenten, psalmen en liederen wil zij op deze zondag
biddend samenkomen.
Team Dominicushuis
=> tekst
24 november
De mensen hebben van mijn Zoon een koning gemaakt, zegt God.
Hij werd geboren in een stal en stierf op het kruis, maar zij gedenken
Hem met zilver en goud.
Nochtans wilde mijn Zoon alleen maar zorg dragen voor en vriend zijn van
de armsten en de kleinsten. Laat zijn koningschap, zegt God, in het hart
van velen beginnen en breng in mijn naam, en in de geest van Jezus,
vrede en eenheid, waar het maar kan. Laat je raken door de minsten onder
de mensen.
S. Roose i.s.m. Marthe Huybrechts
=> tekst
1 december (aanvang kerkelijk jaar B)
'De profeet is de mens die het woord van de zwijgende God verkondigt',
zegt de dikke Van Dale. Profeten wrijven de mensen de waarheid onder de
neus. Meestal zijn ze vrij radicaal. Jesaja bidt voor zijn volk dat God
uit het oog en uit het hart verloren heeft. God, keer U weer tot ons.
Als bladeren zijn we afgevallen en de wind van onze zonden heeft ons
meegevoerd.
Er is geen verwachting meer. Dit gebed lijkt wel voor onze tijd
geschreven. Twijfel en ongeloof bij onszelf en rondom ons. En toch zijn we
God niet vergeten, omdat we weten dat Hij ons niet vergeet. Door ons
bidden - met of zonder woorden -, door ons vieren, door ons getuigen in
woord en daad zijn wij allemaal profeten in onze wereld.
Stef Penez en Eric Joris
=> tekst
8 december
Tot tweemaal toe worden we in de viering van deze zondag opgeroepen om
te dromen over en te verlangen naar de komst van de Messias. "Na mij
komt Hij die sterker is dan ik" preekte Johannes in de woestijn. In dit
gelovig vertrouwen hebben mensen troost gevonden, en kracht om door te
gaan.
Geloven geeft echter niet alleen troost; het vraagt ook iets: getroost
willen zijn. Johannes raadt ons aan een weg te banen voor God. Heel
voorzichtig. Want ook onderweg naar Kerstmis zijn er allerlei
dwaalwegen. Door allerlei bijkomstigheden dreigen we de weg naar
Kerstmis kwijt te geraken en verliezen we uit het oog waar het om gaat:
God, die naar mensen komt, en mensen die zoeken naar Hem.
B.J. De Clercq i.s.m. Eric Joris
=> tekst
15 december
Welzijnszorg confronteert ons dit jaar o.a. met de
uitspraak: kennis is macht. Als toestanden misgelopen zijn moeten we
zoeken naar een 'waarom'. Waarom is kennis macht? Wie heeft kennis?
Werken we aan een ommekeer? En hoe? Hoe worden we licht voor vele
anderen?
Vandaag stellen minder geschoolde mensen ons dezelfde vragen als
Johannes de Doper lang geleden: "Wie zijt gij?" en "Wat hebben we van
jou te verwachten?" Ons antwoord daarop kan niet theoretisch zijn maar
het is het antwoord van onze solidariteit. Het Dominicushuis wil met
zijn financiële ondersteuning aan en zijn bezorgdheid om de Mikadoschool
licht brengen in het leven van haar leerlingen.
E. Deronne o.p.
=> tekst
22 december
Deze zondag wordt de vierde kaars van de adventskrans
aangestoken met het licht van de paaskaars. Licht van de verwachte
God-met-ons in ons midden. In zijn licht kunnen we elkaar tot vrede
worden. We bidden dat we zijn stem horen in de medemens die schreeuwt om
hulp: de mens door oorlog opgejaagd, door honger en ellende vergeten, de
mens in eenzaamheid onopgemerkt, soms heel dichtbij. We bidden en hopen
dat ons antwoord op zijn roepende stem een jawoord wordt; dan komt
Christus in 2002 hier tot leven. In deze geest vieren we eucharistie.
S. Roose o.p./ C. Van Croonenborch
=> tekst
25 december
Kerstviering
29 december
Zoals alle joodse ouders dankten Maria en Jozef God voor dat kleine
wonder van leven dat Hij hen gegeven had. En zoals alle kersverse ouders
zullen ze de volle draagwijdte van geboorte en tempelgebeuren niet
begrepen hebben, maar voelden ze dat het een wonder was dat hen te boven
ging. Daarom wilden ze hun kind in de handen van God leggen. Lucas laat
Simon en Hanna hier een tipje van de sluier oplichten: Jezus is gekomen
voor alle volkeren! Zegt Simon. Hanna voelt in haar binnenste vreugde
omdat de verwachting van haar leven in vervulling gaat: hier ontstaat
nieuw leven, met Jezus aangebroken. Net zoals Simon wil zij getuigen
dat er zich met Jezus iets radicaal nieuws aandient. Vrede en geluk. Ook
nu hebben wij mensen nodig die door hun manier van leven getuigen van de
vreugde van hun geloof. Ook nu worden wij uitgenodigd profeet van Gods
liefde te zijn in woord en metterdaad.
Jan Arnouts o.p. i.s.m. Chris Van Croonenborch
=> tekst
|
