33de zondag van het jaar (A)

Dries Ghesquiere
Zondag 15 november

Lieve mensen,

Wat bedoelt het evangelie van vandaag met talenten. Het is niet wat wij denken.
We moeten geen prestaties leveren zoals soms van mensen wordt geëist.
Je verliest dan je menselijkheid, je goede gaven die je hebt, worden dan achterwege gelaten. Deze parabel over Talenten gaat over Jezus.
Jezus heeft ons een grote verantwoordelijkheid gegeven om van deze aarde,          
van deze wereld een mooie samenleving te maken met alle volkeren van de wereld.

Lees meer...

33de zondag van het jaar (A)

Didier Croonenberghs
Zondag 15 november

Wat had je over je willen zeggen... bij je grafrede?

Dit is de nogal radicale vraag die ik vaak stel aan mensen die ik begeleid, ongeacht hun leeftijd! Wat willen we achterlaten als de dood —als een dief— komt? Het gaat er niet om dat we ons nu schuldig voelen of spijt hebben van alle keren dat we beter hadden kunnen liefhebben... maar om onszelf af te vragen: "Wat doen we nu om onze geliefden met woorden van vreugde over ons te laten spreken?" Is het nodig om nu al verdiensten te verzamelen? Moeten we nu geweldige dingen doen? De boodschap van de gelijkenis is verrassend en in werkelijkheid binnen ieders bereik. De dienaar die in de vreugde van zijn Meester treedt, is gewoonweg "trouw geweest aan een paar dingen"!

Iemand in de avond van zijn leven zei ooit tegen me: "Ik denk dat ik mijn leven heb gemist". Deze persoon herkende geen bepaald talent voor zichzelf... maar hij was toch het voorbeeld van de dienaar, nederig en trouw in kleine dingen! Ook al zijn sommige mensen soms hard voor zichzelf en denken ze dat hun leven een mislukking is, het Evangelie herinnert ons eraan dat er in ieder van ons, op elke leeftijd, delen van onze persoonlijkheid zijn die nog steeds kunnen rijpen, groeien, verbeteren met de tijd...

Zijn we in die zin niet tegelijkertijd de drie dienaren van de parabel ? Zijn we niet verward met angsten en momenten van vertrouwen; met lafheid, maar ook met moed, duisternis en licht? Zijn er geen delen van ons die in ons stilstaan, vermogens die we niet accepteren, uit verlegenheid, uit angst. Maar naast onze angsten zijn er ook lichtere delen in ons, waar we ontwikkelen wat we hebben ontvangen, al naar gelang onze mogelijkheden! In die zin is leven in wezen het risico nemen om zichzelf te zijn, de moed hebben om vooruit te gaan en trouw te zijn, zelfs in kleine dingen... Dit is wat vreugde brengt! Laten we niet eerst de capaciteiten zien die we niet hebben, maar laten we ons leven terugnemen, zonder angst voor teleurstelling of mislukking.

Laten we in deze dagelijkse strijd nederig erkennen dat we niet allemaal "gelijk" zijn. Onze talenten, onze vrijheid, onze gezondheid verschillen van persoon tot persoon. Maar als we niet gelijk zijn, kunnen we echt "gelijkwaardig" zijn in onze relatie tot het leven, in de manier waarop we datgene wat ons is toevertrouwd, vrucht laten dragen. Hoe kunnen we dit doen? Door trouw te zijn aan een paar dingen: een relatie of vriendschap onderhouden, een belofte nagekomen, een hand uitgestoken...

Als we ons leven zo leven,
dan worden vijf talenten echt vijf andere talenten:
vijf vingers van onze gesloten hand kunnen worden
vijf vingers, open om te geven.
Twee talenten worden nog eens twee talenten,
twee handen moe van het leven, zal worden
twee uitgestrekte handen, om te begroeten.

Buiten onze verschillen en ongelijkheden om kunnen we zulke vruchtbaarheid ontdekken en de vreugde van onze Heer binnentreden"! Amen.

 

Feest van Allerheiligen

Laat niet de tweede dood over ons komen

Lieve tochtgenoten,

Alles is dit jaar anders, ook het feest van Allerheiligen. Gaan we naar het graf van onze geliefden of houdt de angst ons binnen? Gaan we ritueel groeten wie zonder groet zijn weggegaan of blijft het bij het aansteken van een kaarsje bij een foto op de kast?

Allerheiligen is een weemoedig feest verbonden met de herinnering aan velen die ons voorgingen, verbonden met de natuur die vol kleuren zich in een stille rust terugtrekt. De hulpeloosheid en machteloosheid die we de laatste tijd sterker dan ooit voelen krijgt er nog een lintje bij.

Lees meer

29de zondag van het jaar (A)

Dries Ghesquiere
Zondag 18 oktober
Sint Paulus - Antwerpen

Lieve mensen,

Toen ik het evangelie las van deze zondag, dacht ik bij mezelf. Hoe kan ik met dit evangelie iets over Missiezondag zeggen. Jezus is een man waar je rekening mee moet houden. Hij staat wel tussen 2 politieke vuren. De farizeeërs zijn tegen de belasting die de Romeinse overheersers heffen en de algemene bevolking is het met hen eens.

Lees meer...

29de zondag van het jaar (A)

Ignace d'Hert
Zondag 18 oktober
Knokke

Het is een bekende strikvraag die de farizeeën stellen: of het geoorloofd is belasting te betalen. Jezus pareert meteen: laat me de munt eens zien. Alleen al hiermee staan de farizeeën in hun hemd. Gelovige joden dragen namelijk geen munten bij zich waarop de afbeelding van de Romeinse keizer staat. Het opschrift op die munt is gewoon godslasterlijk: keizer Tiberius, de goddelijke. Voor joden is het een gruwel om een mens goddelijk te noemen en dan nog wel een vijandige onderdrukker. De farizeeën hebben zichzelf in de problemen gewerkt. En ja, belastingen zullen ze betalen. Dit is duidelijk. Minder duidelijk is de tweede uitspraak: geef aan God wat aan God toekomt.

Lees meer...

23de zondag van het jaar (A)

Ignace d'Hert
Zondag 7 september

U bent er ongetwijfeld van op de hoogte: er is een conflict tussen paus Franciscus en de Amerikaanse kardinaal Raymund Burke en nog een aantal behoudsgezinde kardinalen. Hoe ga je met elkaar om als mensen van eenzelfde geloofsgemeenschap, maar die het helemaal niet met elkaar eens zijn. Dat is het probleem waar Matteus in zijn dagen reeds mee te maken heeft. Maar bij hem staan we nog aan de wieg van de kerk als organisatie. Matteus heeft voor dergelijke conflictsituaties een mooi schema bedacht. Een rechtsgeding in drie trappen. Als eerste stap: als er een probleem is, praat het uit van mens tot mens, onder vier ogen. Luister naar elkaar. Lukt dat niet, roep er een buitenstaander bij, iemand die getuige was hoe het meningsverschil ontstaan is. Lukt het nog niet, roep de officiële instanties erbij. 

Lees meer...

22de zondag van het jaar (A)

Philippe Cochinaux
Zondag 22 Augustus

Toen ik ziekenhuisaalmoezenier was, hoorde ik bij fysiek lijden de patiënten dikwijls zeggen dat ze hun kruis droegen. Maar wat wilt dat eigenlijk zeggen “z’n kruis dragen”? Verlangt de Zoon van God van ons dat wij, om Hem na te volgen, binnengaan in een wereld van pijn, en ons er zelfs door laten verpletteren? Zijn wij allen verplicht om die weg op te gaan? Daarenboven vraagt Jezus ons om onszelf te verloochenen. Jezelf verloochenen, je kruis opnemen, en dan Hem navolgen. Deze drie werkwoorden nodigen ons uit deel te nemen aan een goddelijke dynamiek. Maar laat ons ze daarvoor eens benaderen vanuit een positieve invalshoek.

Lees meer...

21de zondag van het jaar (A)

Didier Croonenberghs
Zondag 23 augustus

De literatuur over zelfwaardering loopt vandaag absoluut over. Zelfwaardering is inderdaad een zeer actueel en modieus concept  —voor sommige mensen misschien te veel— en het wordt vaak verkeerd begrepen. We stellen ons soms voor dat het een wat misplaatste zelfaanmatiging is, die onverenigbaar is met de nederigheid. Toch is het een essentiële realiteit voor de oriëntatie in het leven. In zijn boek "L'estime de soi pour grandir" beschrijft de psycho-pedagoog Bruno Humbeeck drie componenten van deze realiteit. Volgens hem bestaat het gevoel van eigenwaarde uit drie componenten:

Lees meer...

20de zondag van het jaar (A)

Bernard De Cock
Zondag 16 août

Het verhaal dat we vandaag geserveerd krijgen als evangelie is straffe kost. Het beeld dat wij van Jezus hebben, krijgt hier een stevige klap. Doorgaans wordt Jezus getypeerd als de man zuiver op de graat, een en al aandachtig voor de sukkelaars, ons aller morele voorbeeld. Welnu die onaantastbare lieveling van God wordt hier neergezet als iemand met een grof gedrag en een racistische taal.  Eerst reageert hij gewoon niet, wanneer een vreemde vrouw zijn hulp inroept voor haar zieke dochtertje. Daarna gaat het van kwaad tot erger. Wanneer zijn leerlingen hem aanraden haar weg te sturen omdat ze geambeteerd zijn door haar luid geroep, gaat hij nog een stap verder dan de spreuk ‘eigen volk eerst’ – hij zegt in feite: ‘alléén eigen volk’. Letterlijk staat er dat Jezus zegt: ‘Ik ben alleen maar tot de verloren schapen van Israël gezonden’. En hij raast maar door. Als de vrouw nog eens expliciet om zijn hulp vraagt, antwoordt hij dat zij een vreemdeling is, dus een hond. En wat bestemd is voor het eigen volk, het brood, kan toch zomaar niet aan die honden gegeven worden, zegt hij. Is dat werkelijk Jezus, die hier aan het woord is?

Lees meer...

Tenhemelopneming van Maria

Bernard De Cock
Zondag 15 août

Hoe minder men historisch afweet van een belangrijke persoon uit de geschiedenis, hoe groter de kans dat er na zijn of haar dood allerhande verhalen gefantaseerd worden. Dat is duidelijk het geval met de moeder van Jezus, Maria. Over haar weten we vrijwel niets. Ook de Bijbel is heel spaarzaam in zijn informatie over haar. Ze wordt er zelfs opgevoerd als ‘een vrouw die zich best niet met Jezus’ zaken bemoeit’, of – nog erger – als ‘de vrouw die van zijn zending niks snapt’. Niet erg flatterend. En toch hebben zowel theologen als volksmensen in de loop van de kerkgeschiedenis het wazige en zelfs negatieve beeld van Maria met positieve legendes opgepoetst. Ze hebben als het ware het eenvoudige Galilese meisje verheven tot een bijna goddelijke status, met nevenante titels zoals ‘maagd en moeder Gods’. Je moet er maar eens de litanie van O.L.Vrouw met haar vijftig aansprekingen op nalezen. Ook de afbeeldingen op iconen en schilderijen, de aangrijpende beeldhouwwerken en de mooie gregoriaanse en polyfone muziek volgden die trend.

Lees meer...

24de zondag van het jaar (A)

Philippe Cochinaux
Zondag 13 september

“Hoeveel keren moet ik vergeven? Tot zevenmaal toe?” Jezus antwoordt: “Ik zeg je niet ‘tot zevenmaal toe’, maar tot zeventigmaal toe”. Met een antwoord van dat formaat, herontdekken we hoe fundamenteel vergeving is voor het christelijke leven.

Lees meer...

19de zondag van het jaar (A)

Ignace d'Hert
Zondag 9 augustus

Het verhaal van de storm op het meer is zeker van toepassing op de kerkelijke situatie in de 12e, 13e eeuw. De kerk beleeft een stormachtige tijd. Er is enerzijds de officiële kerk die niet bepaald uitblinkt door evangelisch leven.  Anderzijds is er een grootscheepse zoektocht in tal van bewegingen, groepen en individuen die geen vrede hebben met deze rijke, zelfgenoegzame kerk. Het gaat om de ziel van het evangelie. Voor de officiële kerk is die gelegen in de onbetwistbare waarheid van de goddelijke openbaring. Deze is volgens haar neergelegd in de heilige Schrift en de nadere verklaring daarvan door de kerkelijke gezagsdragers. De grote meerderheid van het gelovige voetvolk begrijpt echter nauwelijks iets van de wereldvreemde theologische taal. Zij beseffen wél dat de ziel van het evangelie te vinden in de navolging van de arme en barmhartige Jezus. En daarvan vinden ze nauwelijks iets terug in het kerkinstituut.

Lees meer...